Uzasadnienie
Skarżący – O. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wyłączenia z urzędu do odrębnego postępowania w pkt 1 sprawę w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd w dniu [...] września 2011 r. o godz. [...], po drodze krajowej nr [...], na odcinku skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [...] – granica m. P., a w pkt 2 sprawę w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd w dniu [...] września 2011 r. o godz. [...], po drodze krajowej nr [...], na odcinku skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [...] – granica m. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 t.j.) – dalej jako "p.p.s.a." stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych.
Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych nie są poddane wszystkie rodzaje postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, lecz tylko te w stosunku do których ustawodawca przewidział taką możliwość. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wprost stanowi, że są to po pierwsze postanowienia, na które służy zażalenie, po drugie postanowienia, które kończą postępowanie, a wreszcie takie, które rozstrzygają sprawę co do istoty.
Niewątpliwie zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2012 r., wydane w toku postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej - wyłączające do odrębnego postępowania sprawy dotyczące nałożenia kar pieniężnych za przejazdy w nim wymienione nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie służy na nie zażalenie.
Skoro zatem postanowienie to nie stanowi żadnego z enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. rodzajów postanowień, to skargę na nie uznać należy za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych aniżeli wymienionych w pkt 1 – 5 przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.