Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Z.K. (dalej: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5.700 złotych za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W petitum skargi strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek nie zawierał uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm. - dalej: "u.t.d."), karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 tejże ustawy, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z zastrzeżeniem ust. 4-6.
Przepis art. 93 ust. 2 u.t.d. stanowi, iż decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi, lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.
W tej sytuacji uznać należy, iż w świetle przepisu art. 93 ust. 2 u.t.d., wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną następuje z mocy prawa, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r., a zatem z mocy prawa nastąpiło wstrzymanie wykonania owej decyzji.
Tym samym, Sąd uznał, że rozpatrzenie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe.
Jedynie na marginesie Sąd pragnie jednocześnie zauważyć, iż kwestia prawidłowości nałożenia spornej kary pieniężnej będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.