Uzasadnienie
B. T. złożyła skargi do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. na nierzetelne prowadzenie jej sprawy o odszkodowanie przeciwko Gminie Miasto K. przez ustanowionych z urzędu adwokata J. Z., adwokata G. D. i adwokat B. Z..
Okręgowa Rada Adwokacka w K. uznała te skargi za bezzasadne i pozostawiła bez dalszego biegu. W związku z powyższym Pani B. T. skierowała w dniu 5 lutego 2005 r. pismo do Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie zawierające żądanie ponownego rozpatrzenia jej skargi.
Naczelna Rada Adwokacka, po zbadaniu sprawy, pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] poinformowała P. T., iż jej skargi na adwokatów Z., D. i Z. są bezzasadne i brak jest podstaw, aby wszcząć przeciwko w/w adwokatom postępowanie dyscyplinarne
Na pismo Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie B. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się m.in. zajęcia przez Sąd stanowiska w przedmiocie strony merytorycznej wyroku wydanego w jej sprawie przez Sąd Apelacyjny w K..
W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Adwokacka w Warszawie wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, albowiem postępowanie dyscyplinarne nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, która mogłaby podlegać kontroli sądownictwa administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Naczelna Rada Adwokacka w Warszawie uznała skargi B. T. na nienależyte wykonywanie obowiązków przez adwokatów Z., D. i Z. za bezzasadne, zaś sprawa nie została przekazana do rzecznika dyscyplinarnego celem podjęcia dalszych czynności, tj. ewentualnego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko w/w adwokatom w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lipca 1998 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do adwokatów i aplikantów adwokackich (Dz. U. z 1998 r. Nr 99, poz. 635 z późn. zm.).
Skargę B. T. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2005 należy uznać za niedopuszczalną, albowiem postępowanie dyscyplinarne przeciwko adwokatom nie należy do spraw sądowoadministracyjnych, o których mowa w art. 1 i art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa.
Z tych względów Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.