Uzasadnienie
G. E. (dalej: "Skarżący", "Strona"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 26 lipca 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji niniejszego postanowienia pismo Prezydenta m.st. W. (dalej: "Prezydent", "Organ") w przedmiocie przekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji Organu.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi.
Organ wyjaśnił, że pismo Prezydenta z dnia 13 lipca 2023 r. nr [...] adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jest pismem przewodnim Organu, który wydał decyzję w sprawie. Zgodnie z tym pismem Organ przekazał odwołanie Skarżącego wraz z aktami sprawy do organu wyższego stopnia w celu jego rozpatrzenia. Treść pisma przesłana została do wiadomości wnoszącemu odwołanie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik Skarżącego, pismem z dnia 2 października 2023 r., został wezwany do sprecyzowania, w terminie 7 dni, czy intencją Skarżącego było skierowanie skargi na ww. pismo Prezydenta, bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż decyzja z odwołania Skarżącego nie została jeszcze wydana.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącego poinformował, że skarga została wniesiona na pismo Prezydenta z dnia 13 lipca 2023 r. (k. 14 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Należy na wstępie wskazać, że rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. A zatem, skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W ocenie Sądu w tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo Prezydenta m.st. W. z dnia 13 lipca 2023 r., przy którym zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dowołanie Skarżącego od decyzji Organu. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne (przewodnie). Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę.
Sąd zauważa, że skarżone pismo z dnia 13 lipca 2023 r. stanowi w istocie wyraz realizacji ustawowego obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 133 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Jako podstawę swojego działania Organ wskazał właśnie art. 133 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym dokonana przez Prezydenta zaskarżonym pismem czynność miała wyłącznie charakter czynności procesowej, a nie merytoryczne rozpoznanie odwołania Skarżącego, które następczo mogłoby być przedmiotem skargi do tut. Sądu.
W konsekwencji uznania, iż skarga na pismo Prezydenta przekazujące do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołania od decyzji organu I instancji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.