Uzasadnienie
K. J. (dalej jako wnioskodawczyni, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wniosła zarazem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2010 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych, a następnie wyrokiem Sądu z dnia [...] września 2010 r. oddalono przedmiotową skargę.
Następnie skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 roku ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.
W piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Po doręczeniu pełnomocnikowi strony skarżącej uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2010 roku radca prawny A. W. wniosła skargę kasacyjną, oddaloną wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 1511/11. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. radca prawny A. W. wystąpiła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości. Jak wynika przy tym z zapisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiotowej rozprawie brała udział adwokat Kamila Miszczuk na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa substytucyjnego.
W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Z akt sprawy wynika, że wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...], jako pełnomocnik z urzędu, radca prawny A. W. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku, a w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym brał udział adwokat na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego. Tym samym radca prawny dokonała czynności, której koszty ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "a" tego rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki przysługującej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W związku z powyższym ustalone w oparciu o § 15 pkt 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "a" ww. rozporządzenia wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych. Podkreślić bowiem należy, że radca prawny A. W. nie prowadziła uprzednio sprawy skarżącej przed Sądem I instancji. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.).
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a, postanowiono jak sentencji.