Uzasadnienie
Skarżący – M. W., w prawidłowym trybie i terminie, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie, którym ostatecznie odmówiono wznowienia postępowania w sprawie nałożenia na Skarżącego kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd.
Zarządzeniem z 5 marca 2020 r. Sąd wezwał Skarżącego, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis od skargi w kwocie 100 złotych. Należność ta została przez Skarżącego uregulowana w terminie (k. 16 i k. 27).
Sąd, mając na uwadze § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193), tj. że prawidłowy wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 złotych, wezwał Skarżącego, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił wpis od skargi o kwotę 100 złotych (k. 31). Wezwanie to Skarżącemu doręczono 26 czerwca 2020 r., a jego odbiór pokwitował upoważniony pracownik – P. W. (z.p.o. k. 39).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (§ 3).
W rozpoznawanym przypadku Skarżący wniósł skargę, od której należny wpis – zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193), wynosi 200 złotych.
Uiszczenie zatem przez Skarżącego 29 kwietnia 2020 r. jedynie 100 złotych, zrodziło po stronie Sądu obowiązek wezwania go do uzupełnienia wpisu o kolejne 100 złotych.
Sąd stwierdza, że wezwanie w przedmiocie uzupełnienia kosztów zostało Skarżącemu doręczone skutecznie 26 czerwca 2020 r. - jego odbiór potwierdziła ta sama osoba, która odebrała w imieniu Skarżącego pierwsze wezwanie, na które Skarżący z zachowaniem terminu odpowiedział (z.p.o. k. 25 i k. 39). W konsekwencji ustawowy, siedmiodniowy termin, o którym Sąd pouczył, upłynął 3 lipca 2020 r.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący do 17 sierpnia 2020 r. nie uzupełnił wpisu od skargi (vide notatka służbowa z 19 sierpnia 2020 r. k. 40), wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Z tych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.
W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.