Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r. oddalono skargę R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
W dniu 7 lipca 2008 r. R. K. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z ww. skargi.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez R. K. dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, albowiem według jego oświadczenia z żoną pozostaje w separacji. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 49 m2 oraz prowadzi działalność gospodarczą, z której nie uzyskuje dochodów (załączono zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z którego wynika, iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu ewidencjonowanego w 2007 r. nie osiągnął przychodów). Ponadto skarżący pobiera świadczenie rentowe w wysokości 507,29 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie ZUS potwierdzające wysokość pobieranego świadczenia).
Załączono także kserokopie faktur VAT za wodę, czynsz, leki, wyciąg z rachunku bankowego skarżącego oraz zaświadczenie o stanie zdrowia..
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Zważając, iż skarżący samodzielnie prowadząc gospodarstwo domowe, nie uzyskuje dochodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, a aktualnie jego jedynym źródłem dochodów jest świadczenie rentowe w wysokości 507,29 zł netto miesięcznie, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.