Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 stycznia 2015 r. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie kary dyscyplinarnej. Sprawie nadano sygnaturę VI SA/Wa 623/15. Skarga została skierowana do rozpoznania na rozprawie w składzie trzech Sędziów.
Pismem z 31 lipca 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie jednego z Sędziów, od rozpoznawania sprawy objętej niniejszym postępowaniem (VI SA/Wa 623/15) oraz od rozpoznawania sprawy o sygnaturze akt VI SA/Wa 2971/14.
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie Sędziego. Na powyższe postanowienie skarżący w terminie wniósł zażalenie.
Zarządzeniem z 17 września 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Pismem z dnia 29 października skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, argumentując, że "składał jeden wniosek o wyłączenie sędziego z dalszego prowadzenia spraw sygn. akt VI SA/Wa 2971/14 i sygn. akt VI SA/Wa 623/15 i wniosek ten powinien być załatwiony jako jedna sprawa."
Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący został poinformowany przez Sąd, że istotnie wniósł jeden wniosek o wyłączenie sędziego, jednakże jego treść odniósł do dwóch odrębnych spraw tj. VI SA/Wa 2971/14 i VI SA/Wa 623/15. Takie sformułowanie treści ww. wniosku zrodziło po stronie Sądu obowiązek jego skserowania i dołączenia do akt drugiej ze spraw, a w konsekwencji rozpoznania dwóch odrębnych wniosków, badanych przez pryzmat okoliczności konkretnej ze spraw. Zatem, jak wskazał Sąd, zarówno w sprawie VI SA/Wa 2971/12, jak i w sprawie VI SA/Wa 623/15 Sąd procesował wniosek o wyłączenie wskazanego przez skarżącego sędziego i dlatego wydał dwa, odrębne postanowienia, od których przysługiwały odrębne zażalenia, a co za tym idzie konieczność poniesienia dwóch wpisów od owych zażaleń, tj. po 100 zł od każdego z nich.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 17 września 2015 r.
Wobec powyższego WSA zarządzeniem z dnia 4 maja 2016 r. (doręczonym 24 maja 2016 r.) poinformował skarżącego o konieczności wykonania przez niego zarządzenia z dnia 17 września 2015 r., tj. uiszczenia (w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania) wpisu od zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie Sędziego pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W związku z nieuiszczeniem do dnia rozpoznawania sprawy wpisu od zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r.
Pismem z dnia 29 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Pismem z dnia 4 września 2016 r. S. M. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący wniósł o zmianę zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia i rozpatrzenie sprawy bez obowiązku wnoszenia "podwójnej, nienależnej opłaty".
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 3 sierpnia 2016 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu podkreślił, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej też jako "p.p.s.a."). i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), a także instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). NSA zaznaczył, że w niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy p.p.s.a., czy też na podstawie orzeczenia sądu.
Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie skarżący został wezwany kwestionowanym zarządzeniem do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych od wywiedzionego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie Przewodniczącego z dnia 3 sierpnia 2016 r. jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu, nie podważa tej oceny.
Wobec powyższego WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2016 r. poinformował skarżącego o konieczności wykonania przez niego zarządzenia z dnia 3 sierpnia 2016 r., tj. uiszczenia (w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania) wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2016 roku w kwocie 100 złotych.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia z dnia 27 grudnia 2016 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia wynika, iż doręczono je dnia 23 stycznia 2017 roku. W związku z powyższym termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął dnia 30 stycznia 2017 r.
Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 23 lutego 2017 r. po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie pomimo wezwania nie został uiszczony wpis.
Sama natomiast kwestia zasadności wezwania S. M. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2016 roku, odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 sierpnia 2015 r., którym oddalono wniosek o wyłączenie Sędziego, przesądzona została przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał bowiem, że zarządzenie Przewodniczącego z dnia 3 sierpnia 2016 r. jest zgodne z prawem. Z kolei zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o przepis art. 220 § 3 i 190 p.p.s.a., postanowił odrzucić zażalenie S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2016 roku.