Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. S. (dalej "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 24 czerwca 2019 r.
Skarżąca w dniu 27 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego) wniosła na decyzję GITD skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 24 czerwca 2019 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał 24 lipca 2019 r. (środa). Przedmiotową skargę skarżąca wniosła natomiast 27 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego; k. 10), czyli po upływie terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.