Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2008 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony przez D. G. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, Sąd wezwał D. G. do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje, które to dokumenty wpłynęły do Sądu w dniu 28 maja 2008 r.
Z informacji zawartych we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, dwójką małoletnich dzieci i matką. Jak wynika z formularza skarżący jest właścicielem domu o pow. 185 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 0,13 ha, nie posiada natomiast żadnych oszczędności lub też przedmiotów wartościowych. Wynagrodzenie żony skarżącego z tytułu umowy o pracę wynosi 1776 zł brutto miesięcznie. Matka skarżącego otrzymuje rentę w kwocie 864 zł. miesięcznie. Skarżący, jak wynika ze złożonego oświadczenia w chwili obecnej poszukuje pracy nie uzyskując dochodów. Z przedłożonych wyciągów z rachunków bankowych wynika, iż na rachunkach zarówno skarżącego, jego żony oraz matki występuje debet, a uwidocznione na nich wpłaty potwierdzają dane dotyczące źródeł zadeklarowanych dochodów i ich wysokości.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość dochodu osiąganego przez żonę i matkę skarżącego w kontekście konieczności poniesienia wydatków związanych z utrzymaniem 5 – osobowej rodziny (w tym wydatków związanych z utrzymaniem dwojga dzieci), nie jest możliwe poniesienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Z uwagi natomiast na brak majątku, jak również jakichkolwiek oszczędności, skarżący nie posiada możności zdobycia środków finansowych z jakiegokolwiek innego źródła niż bieżące dochody członków rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.