Uzasadnienie
J. L. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych oświadczeń wynika, iż nie uzyskuje żadnych dochodów pozostając aktualnie na utrzymaniu córki. Skarżący przedłożył zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, z którego wynika, iż zawiesił prowadzenie tej działalności od dnia [...] 2011 r. Z kolei zapisy przedstawionego wydruku z rachunku bankowego prowadzonego w formie elektronicznej wskazują, iż od dnia 31 sierpnia 2011 r. do dnia 20 grudnia 2011 r. nie dokonywano na nim żadnych transakcji, przy czym odnotowano na nim debet w kwocie 245 224 złotych. Skarżący oświadczył, iż nie posiada żadnych oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie uznać należy, iż w sytuacji zawieszenia przez skarżącego prowadzenia działalności gospodarczej, skutkiem czego jest brak jakichkolwiek bieżących dochodów przy jednoczesnym braku oszczędności, skarżący nie ma możliwości uzyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący utrzymuje się z pomocy finansowej udzielanej przez córkę. W konsekwencji uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.
W konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.