Uzasadnienie
Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] nałożono na P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. - dalej zwana skarżącą, karę pieniężną w wysokości 22.650 złotych. Decyzji powyższej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.
Skarżąca pismem z dnia 10 października 2007 r. wniosła od ww. decyzji odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wnosząc zarazem o wstrzymanie wykonalności nałożonej kary.
Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 135 Kpa oddalił wniosek o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszoinstancyjnego.
Pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej zwana p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie jest tym przepisem objęte.
Przedmiotowe postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało wydane na podstawie art. 135 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji.
W piśmiennictwie utrwalił się pogląd, że orzeczenie organu w przedmiocie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji następuje w formie postanowienia w oparciu o art. 123 Kpa, w myśl którego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia dotyczące poszczególnych kwestii wynikających z toku postępowania, nie rozstrzygając jednakże o istocie sprawy (tak. między innymi J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2005 r., str. 594). Zgodnie natomiast z artykułem 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie tylko w przypadku, jeżeli kodeks tak stanowi. Na postanowienie rozstrzygające kwestię wstrzymania wykonalności decyzji organu I – instancji ustawa powyższa takiego środka zaskarżenia nie przewiduje. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty.
Mając zatem na uwadze, iż na postanowienie wydane na podstawie art. 135 kpa dotyczące kwestii wstrzymania wykonalności decyzji nie przysługuje zażalenie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty stwierdzić należy, iż nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, postanowił jak w sentencji.