Uzasadnienie
Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 114 ust. 2 pkt 1, ust. 4, art. 116 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800) po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2004r. odmawiającą dokonania rezerwacji 40 kanałów częstotliwościowych w paśmie [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż stosownie do art. 116 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze postępowania przetargowego. Z wnioskiem o rezerwację częstotliwości we wskazanych pasmach wystąpiło w sumie 5 podmiotów. Wnioski obejmowały i przekraczały posiadaną przez Prezesa URTiP wolną ilość kanałów co obligowało organ do przeprowadzenia przetargu. Przesądzenie o prawnej konieczności przeprowadzenia przetargu uzasadnia odmowę dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu.
Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżący), reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wnosząc o jej nieważność jako wydanej bez podstawy prawnej względnie o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm obowiązujących. Wniosek o stwierdzenie nieważności uzasadniał wskazując, iż przepis art. 116 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego, który nie mógł stanowić podstawy do odmowy, przepis ten stanowi o konieczności przeprowadzenia postępowania przetargowego w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości. Prezes URTiP, po otrzymaniu wniosku o rezerwację powinien poinformować o rozpoczęciu terminu, o którym mowa w art. 116 ust. 3 prawa telekomunikacyjnego.
Dla uzasadnienia wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, iż pierwszy wniosek o rezerwację częstotliwości wpłynął jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 21 lipca 2000r. Prawo telekomunikacyjne, zatem zgodnie z art. 25 ust. 1 tej ustawy rozpoczął bieg terminu 6 miesięcy na ogłoszenie przetargu. Organ postępowanie przetargowe wszczął na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2004r. wbrew zapisowi art. 222 nowego prawa telekomunikacyjnego, który stanowi, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem skarżącego nie można akceptować sytuacji, w której organ zamiast ogłosić przetarg wydaje decyzję odmawiającą dokonania rezerwacji w celu skorzystania z nowych przepisów
Do udziału w charakterze uczestnika postępowania wystąpiła K., która na rozprawie wnosiła o oddalenie skargi.
W odpowiedzi na skargę, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, iż wniosek złożony pod rządami ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne i nie mógł być rozpatrzony na podstawie już uchylonej ustawy z dnia 21 lipca 2000r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. Sp. z o.o. zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane bez podstawy prawnej.
Wydając decyzję o odmowie rezerwacji bez przeprowadzenia przetargu na rzecz skarżącego organ działał bez podstawy prawnej. Prezes URTiP jako materialnoprawną podstawę decyzji wskazał art. 114 ust. 4 i art. 116 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego.
Pierwszy ze wskazanych przepisów stanowi, iż rezerwacji częstotliwości udziela, w drodze decyzji, Prezes URTiP, w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości, chyba że udzielenie tej rezerwacji wymaga przeprowadzenia postępowania przetargowego bądź konkursu albo uzgodnień międzynarodowych. W sytuacji, gdy inne podmioty wystąpiły o rezerwację częstotliwości, a więc w sytuacji braku dostatecznych zasobów częstotliwości przepis ten nie mógł stanowić podstawy do wydania zaskarżonej decyzji.
Drugi ze wskazanych przepisów, art. 116 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego stanowi, iż z zastrzeżeniem art. 117, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze postępowania przetargowego. Przepis ten stanowi o trybie, w jakim mają być wyłonione podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości i w żadnym razie nie mógł być podstawą do odmowy rezerwacji częstotliwości na rzecz skarżącego.
Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt II GSK 355/05, niepublikowany), który wprawdzie orzekał na gruncie ustawy z dnia 21 lipca 2000r. Prawo telekomunikacyjne ale jego rozważania mają zastosowanie również na gruncie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004r.
Wydanie w tej sytuacji decyzji o odmowie rezerwacji częstotliwości dotknięte jest wadą powodującą jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako decyzji wydanej bez podstawy prawnej.
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł w pkt 1 sentencji stosownie do art. 145 § 1 pkt 2, w pkt 2 sentencji na zasadzie art. 151, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).