Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lutego 2018 r. skarżący M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej (incydent z [...] października 2011 r., godz. [...]).
Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2018 r., doręczonym skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 28 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, doręczenie skarżącemu powyższego wezwania nastąpiło na ręce dorosłego domownika (matki skarżącego) w dniu 30 sierpnia 2018r. (k. 31 akt sąd.) i do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie dopełnił czynności określonej tym wezwaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na decyzję, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że pismo informujące skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone mu w dniu 30 sierpnia 2018 r. (k. 31 akt sąd.), a więc termin do wykonania czynności określonej tym pismem upłynął w dniu 6 września 2018 r. Zważywszy, że w terminie tym wpis nie został uiszczony (vide: znajdująca się w aktach sądowych notatka służbowa z dnia 16 października 2018 r., karta nr 32 akt sąd.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.