Uzasadnienie
W dniu [...] października 2005 roku, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Pana A. T. zatytułowane: "Zażalenie na postanowienie z [...] sierpnia 2005 r., Znak [...]w sprawie zwrotu wniosku o odstąpienie od wymagań dla egzaminatorów na kandydatów na kierowców i kierowców pojazdów samochodowych". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI niniejsze pismo, w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), przekazane zostało Ministrowi Infrastruktury.
W odpowiedzi na pismo Minister Transportu i Budownictwa poinformował Sąd, iż wnioskiem z dnia [...] marca 2004 r. skarżący, A. T., zwrócił się do Ministra Infrastruktury z prośbą o rozważenie możliwości zwolnienia go z wymagań dotyczących egzaminatorów dla kandydatów na kierowców i kierowców pojazdów samochodowych i wydania w tym przedmiocie stosownej decyzji. W prowadzonej w okresie od marca 2004 r. do sierpnia 2005 r. korespondencji organ wielokrotnie informował skarżącego, iż Minister Infrastruktury nie ma możliwości stosowania jakichkolwiek odstępstw od wymagań ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908), jak i o tym, iż brak jest podstawy prawnej do wydania przez Ministra Infrastruktury decyzji w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] organ zwrócił skarżącemu wniosek z dnia [...] marca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż zawarte we wniosku skarżącego żądanie zwolnienia go z wymagań dotyczących egzaminatorów dla kandydatów na kierowców i kierowców pojazdów samochodowych, nie mogło spowodować zarówno wszczęcia postępowania zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a., jak i nie mogło być rozstrzygnięte poprzez wydanie decyzji administracyjnej zgodnie z art. 104 k.p.a. Organ pouczył stronę, iż zgodnie z art 66 § 3 k.p.a. od ww. postanowienia przysługuje stronie zażalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] grudnia 2005 r., pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy skierowane do Ministra Infrastruktury a przesłane bezpośrednio do Sądu pismo stanowi:
- 1. zażalenie w toku postępowania administracyjnego na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2005 r., znak [...] w sprawie zwrotu wniosku o odstąpienie od wymagań dla egzaminatorów na kandydatów na kierowców, przesłane do Ministra Infrastruktury celem rozpoznania go i wydania postanowienia zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, czy też
- 2. jest to w istocie skarga skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego na ww. postanowienie.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2006 r. skarżący wniósł o potraktowanie zażalenia jako skargę skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do sadu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego (...) jak również nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi (...) w postępowaniu administracyjnym (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2005, str. 235).
Stosownie natomiast do treści art. 66 § 3 k.p.a. jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania (...), organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
W niniejszej sprawie skarżący został właściwie pouczony przez organ o przysługującym mu środku zaskarżenia- zażaleniu, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] dołączone do akt administracyjnych sprawy. Tak więc niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia - zażalenia - skutkuje niedopuszczalnością skargi (vide: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 176/04 Lex nr 165023).
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.