Uzasadnienie
W dniu 3 stycznia 2011 r. J. J. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo z dnia 31 grudnia 2010 r., w którym przedstawił przebieg postępowania, które toczyło się przed Urzędem Patentowym RP w związku ze złożeniem przez skarżącego w dniu [...] października 2005 r. podania o udzielenie patentu na wynalazek.
Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. odmówił skarżącemu udzielenia patentu na wynalazek pt.: "[...]".
Organ w decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. zawarł pouczenie o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Urząd Patentowy RP w terminie dwóch miesięcy od dnia jej doręczenia.
Wymieniona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 marca 2010 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżący zwrócił się do organu z prośbą o podanie adresu jednostki nadrzędnej w kraju i za granicą, której niezależni eksperci oceniliby zgłoszony przez stronę wniosek.
Pismem z dnia [...] maja 2010 r. Urząd Patentowy RP poinformował skarżącego, że zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. 119, poz. 1117 ze zm., dalej nazywanej "p.w.p."), Urząd Patentowy jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach z zakresu własności przemysłowej. Nadzór nad działalnością Urzędu sprawuje z ramienia Rady Ministrów minister właściwy do spraw gospodarki (art. 260 p.w.p.).
Urząd Patentowy jako jedyny organ w kraju wykonuje zadania z zakresu własności przemysłowej. W imieniu Urzędu w sprawach określonych w art. 261 p.w.p. orzekają powołani przez Prezesa Urzędu Patentowego eksperci. W zakresie wykonywania swoich obowiązków eksperci są niezawiśli i podlegają wyłącznie ustawom (art. 269 ust. 1 p.w.p.).
Kontrolę rozstrzygnięć Urzędu pod względem zgodności z prawem sprawują sądy administracyjne.
Stronie niezadowolonej z decyzji Urzędu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego rozpatrzenia Prezes Urzędu Patentowego wyznacza eksperta, innego niż orzekający w sprawie. Na decyzję wyznaczonego eksperta zgłaszającemu przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który bada zgodność rozstrzygnięcia Urzędu z obowiązującymi przepisami prawa, a w przypadku stwierdzenia ich naruszenia, uchyla zaskarżoną decyzję.
W związku z powyższym, Urząd Patentowy zwrócił się do skarżącego z zapytaniem, czy pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. należy uznać jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. odmawiającej udzielenia patentu na wynalazek.
Urząd Patentowy RP wyznaczył skarżącemu 1 miesiąc na udzielenie odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący nie udzielił żądanych wyjaśnień.
Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rozpatrzenie sprawy, przedstawiając przebieg postępowania przed Urzędem Patentowym RP.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 14 lutego 2011 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, w terminie 7 dni, pisma z dnia 31 grudnia 2010 r. poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia), których ono dotyczy, oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności pismo dotyczy oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Jednocześnie skarżący został poinformowany, że w przypadku nienadesłania w zakreślonym terminie żądanych informacji, pismo z dnia 31 grudnia 2010 r. zostanie potraktowane jako skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2010 r. odmawiającą udzielenia patentu na wynalazek pt.: "[...]".
Wezwanie do sprecyzowania pisma zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2011 r. (v. k. 11 akt sądowych).
Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania.
Z uwagi na fakt, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na zarządzenie z dnia 14 lutego 2011 r. zobowiązujące stronę do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 31 grudnia 2010 r., pismo skarżącego z dnia 31 grudnia 2010 r. zostało uznane za skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2010 r.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] lutego 2010 r., nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że skarżący, wbrew art. 244 ust. 1 p.w.p. oraz prawidłowemu pouczeniu zawartemu w decyzji z dnia [...] lutego 2010 r., nie wyczerpał toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Ponieważ przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję nieostateczną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.