Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania komparycji wyroku z dnia 27 października 2014 r., bowiem wskazanie przed imieniem i nazwiskiem protokolanta niewłaściwego stanowiska służbowego, było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Oczywistość omyłki wynika z faktu, że osoba protokołująca na rozprawie poprzedzającej wydanie ww. wyroku jest zatrudniona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, Wydział VI, na stanowisku referenta stażysty, nie zaś, jak omyłkowo podano, na stanowisku sekretarza sądowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.