Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2006 r. S. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której kwestionował wysokość opłaty za zmianę licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pobranej od niego w 2004r. przez Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...].
Na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 23 marca 2006 r. skarżący doprecyzował skargę i wskazał, iż przedmiotem skargi jest pismo Urzędu Miasta [...] Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], w którym Biuro informuje, że opłata została pobrana prawidłowo i do nadpłaty nie doszło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270 zwanej dalej p.p.s.a) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a).
Zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o których mowa w pkt 1- 3 cytowanej powyżej ustawy, nie jest także żadnym z aktów określonych pkt 5-7 tej ustawy. Biorąc pod uwagę treść i formę przedmiotu zaskarżenia pozostaje do rozważenia, czy pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z [...] lutego 2006 r. można uznać za "inny akt lub czynność" określoną w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a.
W doktrynie przyjmuje się /por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Pr. LexisNexis, Warszawa 2004r. s. 21 - 24 oraz "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T.Wosia Wyd.Pr. LexisNexis Warszawa 2005r., s. 59- 61/, że aby akty lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 p.4 p.p.s.a. mogły być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego muszą spełniać łącznie następujące przesłanki:
- a) nie mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art.3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy,
- b) mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli,
- c) mieć charakter zewnętrzny, czyli być skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność,
- d) być skierowane do indywidualnych podmiotów,
- e) dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Ten ostatni wymóg należy rozumieć w ten sposób, że podlegający zaskarżeniu akt lub czynność powinny ustalać /odmawiać ustalenia/, stwierdzać /odmawiać stwierdzenia/, potwierdzać /odmawiać potwierdzenia/ uprawnienie lub obowiązek określony przepisami prawa.
W ocenie Sądu pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 r. będące odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia 3 lutego 2006 r. o zwrot nadpłaconej opłaty za wydaną licencję nie spełnia ostatniej z omawianych przesłanek tzn. nie odmawia ustalenia, stwierdzenia ani potwierdzenia uprawnień określonych przepisami prawa.
Nie ma przepisów prawa, z których wynikałoby, że doszło do nadpłaty przy pobieraniu opłaty za zmianę licencji w dacie decyzji tj. w dniu [...] czerwca 2004r., ani przepisów regulujących zwrot nadpłaty. Zaskarżone pismo nie odmawia stwierdzenia uprawnienia określonego przepisami prawa - tj. zwrotu nadpłaty - a jedynie informuje, że zgodnie z treścią przepisów prawa obowiązujących w dacie wydawania decyzji o zmianie licencji opłata była pobrana prawidłowo, nie doszło do nadpłaty i dlatego nie ma podstaw do jej zwrotu. Taki przejaw działania organu administracji nie może zostać uznany za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nie jest zatem aktem ani czynnością, o których mowa w art.3 § 2 p.4 p.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawa skargi na omawiane pismo nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego
Na marginesie tylko wskazać należy, że akty i czynności objęte art.3 § 2 p.4 p.p.s.a., do których zaskarżone pismo nie należy, podlegają kontroli sądowej tylko na warunkach określonych w art.52 § 3 i 53 § 2 p.p.s.a. Przepisy te nakazują przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ, do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po tym wezwaniu, dokonanym z zachowaniem przewidzianych przepisami prawa terminów, może być skutecznie wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie wskazany tryb nie był dochowany, co nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie z uwagi na fakt, że zaskarżone pismo w ogóle nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a to jest wystarczającą przyczyną odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zważywszy powyższe z uwagi na fakt, że skarga wniesiona przez S. Z. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego Sąd, mając na uwadze treść art.58 § 1 p.1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.