Uzasadnienie
J. R. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2012 roku zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] czerwca 2013 r. oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz ustanowionego adwokata J. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (kwotę 240 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku VAT).
Pismem z dnia 30 września 2013 roku pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne świadczone z urzędu w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI SA/Wa 688/12 oświadczając zarazem, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać wyraźne oświadczenie pełnomocnika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie takie jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (p. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63).
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał natomiast, że przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a ponadto nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie jest brakiem formalnym i nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że złożone w niniejszej sprawie oświadczenie pełnomocnika nie odpowiada dyspozycji § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Ogranicza się ono bowiem wyłącznie do zajęcia stanowiska co do braku opłacenia kosztów w całości, nie obejmując natomiast swoim zakresem kwestii zapłaty opłat w części. Tymczasem przedmiotowe oświadczenie winno jednoznacznie wskazywać, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Skoro złożone w niniejszym postępowaniu oświadczenie powyższego wymogu nie spełnia, brak jest w konsekwencji podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi, występującemu w sprawie w ramach przyznanego stronie prawa pomocy.
Nadmienić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w postanowieniu z dnia 25 września 2013 roku (sygn. akt II SA/Lu 135/13) wskazał, że złożenie przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika oświadczenia, że "opłaty nie zostały zapłacone w całości", nie wyklucza, że część opłat została uiszczona. Złożone oświadczenie jest zatem niekompletne, bowiem nie spełnia wymogu przedmiotowego oświadczenia. W konsekwencji nie daje ono możliwości ustalenia, w jakim zakresie wynagrodzenie radcy prawnego powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.