Uzasadnienie
J. F. i W. F. (dalej: "skarżący", "strona"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku.
Zgodnie z zarządzeniem z 6 marca 2024 r. (k.
16) skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: a) nadesłanie kopii dokumentów z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące do zaskarżenia ww. decyzji BFG; b) nadesłanie 4 odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Wezwania wysłane każdemu ze skarżących na prawidłowy adres, zostały doręczone w dniu 15 marca 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 21-22). Ostatnim dniem na dokonanie powyższych czynności był zatem 22 marca 2024 r. Pismem nadanym w dniu 20 marca 2024 r., skarżący uzupełnili brak formalny skargi w postaci złożenia kopii dokumentów z których wywodzą swój interes prawny do zaskarżenia decyzji BFG (k. 23-115). Drugi brak formalny skargi w postaci nadesłania 4 odpisów skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a.").
Na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niedołączenie przez stronę odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest 4), jest brakiem formalnym skargi, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu.
Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie.
W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Skarżący zostali wezwani prawidłowo do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań. Zostali również pouczeni o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwań. Wezwania odebrano 15 marca 2024 r., zatem ostatnim dniem na dokonanie przez stronę tych czynności był 22 marca 2024 r. W odpowiedzi na wezwania strona nadesłała jedynie dokumenty z których można wykazać posiadanie przez nich interesu prawnego. Drugiego braku formalnego skargi w postaci nadesłania wymaganej liczby odpisów skargi nie uzupełniono. W konsekwencji skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu.
Mając na względzie powyższe okoliczności, wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym. W zakresie kosztów zwróconych stronie w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.