Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2007 r. skarżący, Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowo Przewozowe "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowany przez radcę prawnego J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób.
Do skargi pełnomocnik skarżącego dołączył dokument z dnia 5 marca 2007 r. potwierdzający uiszczenie kwoty 100 złotych tytułem wpisu od skargi oraz dokument z dnia 21 marca 2007r. potwierdzający dokonanie kolejnej wpłaty w kwocie 100 złotych tytułem uzupełnienia wpisu od skargi.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 15 maja 2007 r. po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do akt sprawy dołączono notatkę służbową z dnia 25 maja 2007 r., z której wynika, iż nie odnotowano uiszczenia brakującej części wpisu w kwocie 300 złotych od skargi w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana p.p.s.a.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, przy czym art. 221 powołanej ustawy stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokatów lub radców prawnych, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić należy, iż § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowi, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r. nr 45, poz. 322) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc. Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż § 5 ust 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 ww. ustawy oraz z art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż "...przepis rozporządzenia stanowi, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, co pozostaje w sprzeczności z regulacją ustawową.
Art. 221 p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej".
W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego, Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowo Przewozowe "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego J. C. podlega opłacie stałej. Zgodnie, bowiem z § 2 ust. 2 pkt 27 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, wynosi 500 zł.
Na marginesie dodać należy, iż opłatę stałą od pism wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego strona winna uiścić w terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie (patrz: T. Woś – Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2005 r., str. 608). Zgodnie z powyższym reprezentujący skarżącego radca prawny J. C., wnosząc skargę od ww. decyzji, zobowiązany był na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 p.p.s.a., do uiszczenia wpisu stałego od skargi w prawidłowej wysokości tj. 500 zł. do dnia 23 marca 2007 r., w którym to dniu upłynął termin na wniesienie skargi (pełnomocnikowi skarżącego doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 21 lutego 2007 r.) Zgodnie natomiast z notatką służbową oraz załączonych do akt sprawy dokumentów wynika, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi w prawidłowej wysokości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 221 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.