Uzasadnienie
Pismem z 26 lutego 2020 r. S. z siedzibą w L. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie odwołania od decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2019 r., udzielającej F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zezwolenia nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Z.-W..
Na rozprawie w dniu 28 września 2020 r. Prezes S. z siedzibą w L. oświadczył, że cofa skargę uznając sprawę za bezprzedmiotową (v. protokół rozprawy k. 62 akt sądowych). Pełnomocnik uczestnika nie oponował przeciwko cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jak wynika z treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi stanowi zatem rezygnację strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, a zarazem jest czynnością procesową strony, która podlega kontroli sądu administracyjnego.
Badając przesłanki określone w treści wyżej cytowanego przepisu stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.