Uzasadnienie
VI SA/WA 73/08
Decyzją z dnia [...] września 2007 roku Nr [...], [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności:
- - Postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 roku wszczynającego postępowanie przygotowanwcze do prywatyzacji,
- - Postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 roku w sprawie warunków brzegowych transakcji polegającej na sprzedaży P.,
- - Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] maja 1993 roku w sprawie likwidacji przedsiębiorstwa w celu jego prywatyzacji.
Do powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Skarżący M. K. złożył wniosek z dnia 30 maja 2007 roku o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych dotyczących P. powołując się na art. 28 k.p.a. i art. 156 k.p.a.
Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 roku, Nr [...], [...], odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 roku, o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996 r., Nr 106, poz. 493 z późn. zm.) oraz art. 104 w związku z art. 157 § 3 k.p.a.
Wydane rozstrzygnięcie organ uzasadnił tym, że zarządzenia i inne akty organu założycielskiego skierowane do przedsiębiorstwa państwowego nie mają charakteru decyzji administracyjnych i nie stosuje się do nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W tym względzie Minister Skarbu Państwa powołał się na postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1994 r. (IV SAB 62/93, ONSA 1995/1/45). Z powyższych powodów nie jest dopuszczalne stwierdzenie ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 k.p.a.
W związku z decyzją wydaną w I instancji M. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym powołał się na pogląd wyrażony w piśmie, które otrzymał u Rzecznika Praw Obywatelskich, iż decyzje wydane na podstawie ustawy prywatyzacyjnej mają charakter administracyjnoprawny, gdyż są władczym wkroczeniem organu administracji publicznej w sprawy przedsiębiorstwa. W szczególności dotyczy to aktu inicjującego prywatyzację likwidacyjną (tek. Baehr Przekształcenie przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa RPE i S z 1992 nr 1).
Minister skarbu Państwa po rozpoznaniu wniosku skarżącego decyzją z [...] września 2007 roku utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 roku.
Organ wskazał, że pismo Rzecznika Praw Obywatelskich, na które powołuje się skarżący przywołało również drugi pogląd na temat charakteru decyzji prywatyzacyjnych. Zgodnie z nim powyższe decyzje nie miały charakteru decyzji administracyjnych w rozumieniu k.p.a. (M. Gruziński, T. Kocowski Struktura prawna władczych działań organów administracji w procesie prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego P i P z 1994 r. nr 9).
Minister Skarbu Państwa przychylił się do tego drugiego poglądu wskazując, że środek zaskarżenia (sprzeciw) od decyzji organu nadzorczego rozpatrywany był przez sąd powszechny (art. 37 ust 3 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych), a nie przez sąd administracyjny. Poza tym, ustawa nie przewidywała aby prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych była dokonywana w trybie k.p.a. Minister Skarbu Państwa powołał się na analogiczny pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2007 roku, sygn. akt IV SA/WA 1904/06. Z tego względu nie zaistniały żadne podstawy do zmiany decyzji z [...] sierpnia 2007 r.
Na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2007 roku M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się rozpatrzenia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych, które wyszczególnił we wniosku z dnia 30 maja 2007 roku. Skarżący skupił się na omówieniu przyczyn niezgodności z prawem prywatyzacji P. Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie z przyczyn omówionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto podał, że przeciwko wszczęciu postępowania przemawia również fakt, że skarżącego nie można uznać za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1§ 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 p 1269) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Wymaga podkreślenia, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co znajduje wyraz w art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 z 2002 roku poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w świetle powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] sierpnia 2007 roku nie naruszają prawa.
Należy zaznaczyć, iż przedmiotem badania ze strony Sądu, w niniejszej sprawie była zgodność z prawem odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych.
Minister Skarbu Państwa wydając zaskarżoną decyzję zastosował art. 157 § 3 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.
Na podstawie powyższego przepisu orzeka się co do niedopuszczalności z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest wynikiem oceny zdolności do działania w sprawie osoby wnoszącej żądanie, legitymacji strony, wykazania tego, że nie istnieje decyzja, której ważność należy poddać ocenie.
W niniejszej sprawie Minister Skarbu Państwa prawidłowo uznał, iż istnieje przedmiotowa przeszkoda do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych z uwagi na fakt, że nie mają one charakteru decyzji administracyjnych. Ten pogląd przeważa w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: powołane przez organ wyroki NSA i WSA).
Pogląd ten podzielił Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę, dlatego też na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.
O kosztach pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł w myśl §14 ust 2 pkt 1 lit. C, § 15 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U nr 163 p 1349 z późn. zm).