Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] wydaną m. in. na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą J.C. [...] – Usługi rozrywkowe od decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł z tytułu wykonywania przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., nr 89, poz. 506 z późn. zm.) – rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie zamieszkuje w Republice Czeskiej pod adresem [...], to jednak działalność gospodarczą, w związku z którą wydana została zaskarżona decyzja, wykonuje w W., gminie P., powiecie o., województwie opolskim.
Biorąc pod uwagę fakt, że względy celowości legły u podstaw przekazania rozpoznawania spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy, w której strona zamieszkuje w Czechach, a prowadzi działalność gospodarczą w Polsce – to miejsce wykonywania działalności gospodarczej, a nie zamieszkania winno stanowić kryterium ustalenia właściwości miejscowej sądu.
W tej sytuacji sądem właściwym do rozpoznania skargi skarżącego będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość, zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.