Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Zarząd [...]Związku Zawodowego [...], wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu.
Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 kwietnia 2016 r. (k. 14 akt sądowych). Strona skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz nadesłanie dokumentu wskazującego na osoby uprawnione do reprezentowania strony skarżącej, zostało jej doręczone w dniu 25 kwietnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 2 maja 2016 r., a ponieważ w zakreślonym terminie powyższe wezwanie Sądu nie zostało wykonane, skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.