Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej jako skarżąca, spółka) wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, iż prowadzona przez nią działalność nie przynosi zysku z powodu złej koniunktury na rynku usług transportowych, co spowodowało utratę płynności. Zobowiązania musi więc pokrywać z pożyczonych środków a w chwili obecnej sięgają one kwoty ponad jednego miliona złotych. Z podanych informacji wynikało także, że na jednym z dwóch rachunków bankowych strona dysponowała kwotą 387 Euro a na drugim zanotowała ujemne saldo w wysokości 3 789 zł.
Z uwagi na fakt, iż złożony wniosek był niewystarczający do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony skarżącej, została ona wezwana zarządzeniem referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie określonych dokumentów.
W odpowiedzi strona przedłożyła między innymi wyciągi z rachunku bankowego, bilans i akt notarialny dokumentujący udzielone spółce pożyczki.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie powyższa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w żądanym przez skarżącą spółkę zakresie nie zachodzi.
Nie można bowiem mówić o braku środków w sytuacji, w której z przedłożonych wydruków z rachunku bankowego spółki wynika, iż w dniu złożenia skargi saldo księgowe skarżącej sięgnęło kwoty 13 617 zł. Również w dniach poprzedzających złożenie skargi, jak i w dniach późniejszych spółka notowała ciągły obrót na rachunku bankowym a saldo kilkukrotnie przekraczało 10 000 zł (dwukrotnie wyniosło ponad 84 tysiące). Niewątpliwe dysponowała więc kwotami pozwalającymi na pełne pokrycie wymaganego wpisu sądowego. Tym samym stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Oceny tej nie podważa podniesiony przez stronę brak zysku w bieżącym roku, bowiem strata, na którą powołuje się skarżąca spółka jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 260/08, niepubl.). Znacznie istotniejsze jest to, że skarżąca w dalszym ciągu uzyskuje przychody oraz to, iż tak posiadanymi środkami może swobodnie gospodarować.
Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji