Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. A. P. - skarżący w niniejszej sprawie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pisemne stanowisko Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw prawnych do rozpatrzenia sprawy w trybie kodeksu postępowania administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 12 sierpnia 2012 r. skarżący zwrócił się do Rady Izby Notarialnej w W. o sprostowanie protokołu, doręczenie sprostowanego protokołu oraz poinformowanie na piśmie o podjętych czynnościach. Skarżący wskazał na zarzut naruszenia procedury przy sporządzeniu w trybie art. 58 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008 r., Nr 189, poz. 1158 ze zm.) protokołu z posiedzenia Rady Izby Notarialnej w W. z dnia [...] września 2011 r., który jak wskazał stanowi dowód w sprawie dyscyplinarnej.
W odpowiedzi Rada Izby Notarialnej w W. pismem z dnia [...] października 2012 r. poinformowała skarżącego, że w obecnym składzie nie może sprostować zapisów zawartych w ww. protokole, sporządzonym z obrad Rady poprzedniej kadencji.
Pismem z dnia 20 października 2012 r. skarżący wniósł do Krajowej Rady Notarialnej odwołanie wskazując, że stwierdzenie o braku kompetencji Rady w jej aktualnym składzie do sprostowania protokołu Rady Izby Notarialnej poprzedniej kadencji jest sprzeczne z zasadą następstwa prawnego oraz z zasadą sukcesji praw i obowiązków.
W dniu [...] grudnia 2012 r. Krajowa Rada Notarialna wydała pisemne stanowisko, w którym poinformowała skarżącego, że pismo Rady Izby Notarialnej w W. z dnia [...] października 2012 r. nie jest decyzja administracyjną, a do niniejszej sprawy nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał ponadto, że w ustawie Prawo o notariacie brak jest przepisu, który dawałby Krajowej Radzie Notarialnej kompetencje do rozpatrywania jakichkolwiek środków odwoławczych od rozstrzygnięć, czy też stanowisk rad izb notarialnych, zapadających w toku postępowania dyscyplinarnego.
W skardze na powyższe stanowisko Krajowej Rady Notarialnej skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 1, art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 4 i art. 5 § 2 pkt. 5 k.p.a. poprzez uznanie, że przedmiotowa sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej i nie przysługuje skarżącemu odwołanie do drugiej instancji w trybie k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako "p.p.s.a") stanowiąc iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Pisemne stanowisko Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] grudnia 2012 r. będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismem nie mającym znamion aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Z analizy art. 1 pkt 1 k.p.a., wyznaczającego pojęcie tzw. "indywidualnej sprawy administracyjnej" wynika, że sprawa administracyjna to "oparty na przepisach prawa interes prawny uzasadniający żądanie od organu administracji państwowej udzielenia określonego uprawnienia albo oparta na tym samym prawie kompetencja organu administracji państwowej do oddziaływania na interes prawny nie podporządkowanego mu podmiotu przez nałożenie na niego, wydaną z urzędu decyzją określonego obowiązku". Tryb odwoławczy przewidziany w art. 127 k.p.a. dotyczy tylko i wyłącznie instytucji wnoszenia odwołań od decyzji, a więc możliwy jest w sprawach administracyjnych w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jeśli zatem sprawa nie ma charakteru "sprawy administracyjnej", a stanowisko organu samorządu notarialnego (tak jak w niniejszej sprawie) nie ma charakteru decyzji administracyjnej, nie stosuje się do niej norm kodeksu postępowania administracyjnego.
Podkreślenia wymaga, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie znajdują w ogóle zastosowania w sprawach dyscyplinarnych i tym samym jakiekolwiek rozstrzygnięcie zapadłe w związku z takim postępowaniem nie może być uznane za decyzję w rozumieniu tych przepisów.
Kognicji sądowej poddane są dopiero decyzje, postanowienia lub inne czynności jako akty podejmowane w konkretnej sytuacji i adresowane do zindywidualizowanych podmiotów, zaś zaskarżone pismo z dnia [...] września 2012 r. nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy też innego z aktów wymienionych w powołanych przepisach. Nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sprawa objęta niniejszą skargą nie podlega zatem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.