Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2008 r. L. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. zarządzenia zostało ono doręczone w dniu 5 maja 2008 r., przy czym odbiór kwitowała matka skarżącego. Tym samym termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął dnia 12 maja 2008 r.
W dniu 21 maja 2008 r. L. J. przesłał do Sądu pismo, w którym zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w czasie, w którym matka skarżącego odebrała zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przebywał w [...] u swojej siostry, przy czym o powyższym fakcie został powiadomiony przez matkę w trakcie rozmowy telefonicznej w dniu 17 maja 2008 r. Jak wyjaśnił skarżący, matka nie zawiadomiła go wcześniej, bowiem o ww. wezwaniu zapomniała i dopiero po kilkunastu dniach przypadkowo je odnalazła. Matka skarżącego, jak podkreślił we wniosku, ma [...] lat i cierpi na demencję starczą.
Z załączonego do akt dowodu wpłaty wynika, iż wpis sądowy uiszczony został w prawidłowej wysokości w dniu 23 maja 2008 r.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego Sąd zważył, co następuje
Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.)
- - wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak H. Knysiak – Molczyk w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo LexisNexis z 2005 r. str. 334). Na stronie ciąży obowiązek dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym nie uzasadnia przywrócenia terminu dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa (tak B. Dauter "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o. z 2006 r. str. 210).
Odnosząc się do wskazanego we wniosku jako przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu faktu nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania stwierdzić należy, iż fakt nieprzebywania pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (tak też B. Dauter "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o. z 2006 r. str. 210). Skarżący zdając sobie bowiem sprawę z zawisłości sprawy przed sądem administracyjnym, powinien przewidzieć, iż kierowane będą do niego pisma sądowe.
Tym samym skarżący, na którym spoczywał obowiązek dochowania staranności w prowadzeniu własnych spraw, zobligowany był również do zabezpieczenia kwestii odbioru korespondencji w trakcie swojej nieobecności w kraju. Trudno bowiem uznać, iż wyjazd na dłuższy okres czasu był zdarzeniem tak nagłym, iż uniemożliwiającym podjęcie powyższych czynności. Przyjmując natomiast, iż to matka skarżącego jako domownik uprawniona była do odbioru korespondencji a następnie powiadamiania go o jej treści, fakt ewentualnych błędów, jakich się dopuściła wskutek dolegliwości zwianych z wiekiem bądź stanem zdrowia, nie może stanowić przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu. Skarżący wyjeżdżając zdawał sobie bowiem sprawę ze stanu zdrowotnego swojej matki i ewentualnych problemów, jakie może on powodować przy dokonywaniu czynności w jego imieniu.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż strona skarżąca we wniosku uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.