Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], Prezydent W. nałożył na skarżącego H. T. karę pieniężną w wysokości 14,00 złotych z tytułu samowolnego zajęcia pasa drogowego – drogi powiatowej ul. B. w W.bez zezwolenia.
Pismem z dnia 3 lipca 2006 r., nadanym na poczcie w dniu 4 lipca 2006 r., skarżący odwołał się od w/w decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W wyniku rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] października 2006 r., nr [...] – działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. – stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji organu pierwszej instancji.
W dniu 3 listopada 2006 r. skarżący H. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe - skargę, w treści którego wyraźnie stwierdził, iż skarży decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 14,00 złotych za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu skargi strona w żaden sposób nie odniosła się do wydanego przez SKO w W. postanowienia, a jedynie podniosła zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji nakładającej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego.
W związku z wątpliwościami Sądu skarżący pismem z dnia 19 grudnia 2006 r. wezwany został do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy w/w pismo procesowe z dnia 3 listopada 2006 r. stanowi skargę na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. o nałożeniu kary pieniężnej, czy też skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego, iż w przypadku nienadesłania w zakreślonym terminie stosownej informacji, jego pismo zostanie potraktowane jako skarga na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r.
Pismo Sądu zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 5 stycznia 2007 r., lecz skarżący nie ustosunkował się do wezwania o sprecyzowanie swej skargi.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. poinformował, iż skarżący dokonał wpłaty z tytułu kary pieniężnej nałożonej w/w decyzją nr [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim prawidłowym wyczerpaniu środków zaskarżenia.
W świetle unormowań cyt. ustawy uprawniony do wniesienia skargi nie może zaskarżyć decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z właściwym tokiem postępowania strona zobowiązana jest do uprzedniego prawidłowego zaskarżenia takiej decyzji do organu odwoławczego, a dopiero w następnej kolejności istnieje możliwość do zaskarżenia decyzji organu drugiej instancji do sądu administracyjnego z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
W tej sytuacji uznać należy, iż skarżący - wbrew jednoznacznym przepisom ustawy - zaskarżył do sądu decyzję organu pierwszej instancji, zamiast rozstrzygnięcia organu odwoławczego.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem stwierdzić, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na jej niedopuszczalność.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.