Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2008 r. D. U. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] stanowiące odmowę wydania zgody na posiadanie przez skarżącego w celi mieszkalnej komputera i ciśnieniomierza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
Na podstawie art. 249 § 3 pkt 3 kodeksu karnego wykonawczego Minister Sprawiedliwości wydał rozporządzenie z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 151, poz. 1467), które reguluje odrębny tryb rozpatrywania skarg ww. osób, z wyłączeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Tak więc załatwienie skargi nie następuje w drodze decyzji administracyjnej ani w innej formie rozstrzygnięcia wskazanego w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.