Uzasadnienie
Skargą z dnia 20 listopada 2007 r. skarżący, Z. A. zaskarżył pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. nr [...]; z dnia [...] września 2007 r. nr [...] oraz Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w przedmiocie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia.
W treści skargi skarżący zarzucił organom władzy publicznej naruszenie art. 70 i 73 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zignorowanie jego prawa do złożenia egzaminu na licencję drugiego stopnia pracownika ochrony fizycznej osób i mienia, co spowodowało szkodę społeczną po stronie skarżącego i powiększyło bezrobocie, bowiem zmuszony był zwolnić 200 pracowników. Skarżący podkreślił, iż bezskuteczna walkę z organami władzy publicznej prowadzi od 7 lat.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie, w przypadku, gdy Sąd nie podzieli jego argumentacji odnośnie odrzucenia skargi, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga na pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. nr [...]; z dnia [...] września 2007 r. nr [...] oraz Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2007 r. nr [...] wydane w toku postępowania administracyjnego w sprawie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia. W tej sytuacji podstawowy problem prawny sprowadza się do wyjaśnienia, czy tego rodzaju akty/pisma mieszczą się w ramach działalności administracji publicznej podlegającej kontroli sądów administracyjnych.
Niezależnie od zarzutów skargi podkreślić należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Wyżej cytowany przepis określa katalog aktów i czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sadów administracyjnych. Już z literalnego brzmienie cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, iż pisma wydane w toku postępowania administracyjnego nie mieszczą się w ww. kategorii aktów lub czynności podlegających kontroli sadów administracyjnych.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga Z. A. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.