Uzasadnienie
Skarżący, R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Jak wynika z akt sprawy, kierowana do pełnomocnika skarżącego korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie, została dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 p.p.s.a.). Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Na wstępie niniejszych rozważań wyjaśnienia wymaga kwestia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...].
Analiza nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych sprawy wykazała, iż w zaistniałym stanie faktycznym nie doszło do bezpośredniego odbioru przez stronę korespondencji zawierającej zaskarżoną decyzję. Dla ustalenia daty doręczenia zaskarżonego aktu należało zastosować tryb określony w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej k.p.a.).
Zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tj. z upływem 14 dnia okresu liczonego od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję nadana została w placówce pocztowej [...] w dniu 29 grudnia 2012 r. na adres pełnomocnika skarżącego. Z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki adresatowi, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w [...] wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Z powodu niepodjęcia przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 8 stycznia 2015 r. Natomiast w dniu 15 stycznia 2015 r. przesyłkę zwrócono do nadawcy.
Jak przyjęto w orzecznictwie - przepis art. 44 k.p.a. wprowadza swoistą fikcję prawną doręczenia, które w tym przypadku ma charakter doręczenia zastępczego. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest postulatami płynącymi z zasady ekonomiki procesowej i ma na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek nie odbierania pism przez stronę. Należy zważyć, że doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie rzeczywiste pisma adresatowi. Doręczenie w trybie art. 44 k.p.a. może dotyczyć wszelkich pism wydawanych przez organ w toku prowadzonego postępowania (vide: wyrok WSA z 25 lutego 2004 r. III SA 1650/02, LEX Nr 113592).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie termin do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...], doręczonej pełnomocnikowi skarżącego - w trybie tzw. doręczenia zastępczego - w dniu 14 stycznia 2015 r., upływał w dniu 13 lutego 2015 r. Przedmiotowa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 14 lutego 2015 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co stosownie do zapisów art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skutkować musiało jej odrzuceniem.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.