Uzasadnienie
Z. Z. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Skarżacy wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej p.p.s.a.). Skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony spowodowało wydatne pogorszeniu sytuacji zawodowej i materialnej skarżącego. Skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie ochrony i świadczenia usług detektywistycznych. Było to jego jedyne źródło utrzymania. Skarżący ma 61 lat. Od 20 lat wykonuje zawód detektywa i jednocześnie aktywnie korzysta z uprawnień przyznanych kwalifikowanemu pracownikowi ochrony. W chwili obecnej skreślenie z listy spowodowało, że nie może wykonywać w pełnym zakresie działalności zawodowej. W najbliższej przyszłości skarżącemu grozi całkowita utrata zleceń a w konsekwencji uniemożliwienie zarobkowania.
Skarżący ponadto wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia jego sytuacja osobista. Skarżący utrzymuje ucząca się w gimnazjum córkę, która choruje na cukrzycę. Córka wymaga stałej opieki lekarskiej. Zażywa insulinę i stosuje pompę insulinową. Leczenie córki jest bardzo kosztowne. Powyższe okoliczności potwierdza załączona do skargi dokumentacja medyczna. Konkubina skarżącego choruje na nadciśnienie tętnicze oraz bóle głowy. Zasadne jest więc w tym stanie sprawy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i udzielnie ochrony tymczasowej, ponieważ konsekwencje związane ze skreśleniem z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej są dla skarżącego bardzo poważne.
Ponadto skarżący jest w wieku, w którym znalezienie pracy jest praktycznie niemożliwe. Skarżący zaznaczył, że bezrobocie w B. w lutym 2016 roku wyniosło 14,2 %. Skarżący posiada kierunkowe, specjalistyczne wykształcenie do wykonywania zawodu kwalifikowanego pracownika ochrony. W rezultacie nie jest w stanie przekwalifikować się z dnia na dzień i zacząć pracować w innym zawodzie. Pozbawienie skarżącego jedynego źródła dochodu może powodować poważne, a zarazem trudne do odwrócenia pogorszenie sytuacji życiowej całej rodziny. Ponadto po wydaniu korzystnego wyroku powrót skarżącego na rynek pracy i wznowienie wykonywania zawodu będzie możliwy dopiero po długim okresie czasu, przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji skarżący straci możliwość zarobkowania, a więc zostanie pozbawiony środków do życia. Twierdzenie to jest prawdopodobne, zważywszy, że obecnie rynek pracy jest hermetyczny, przez co istnieją obiektywne, znaczne trudności w znalezieniu zatrudnienia. Sąd pragnie podkreślić, że skarżący skończył 61 lat, zaś w miejscu zamieszkania skarżącego bezrobocie w lutym 2016 roku wyniosło 14,2 % (Sytuacja na b. rynku pracy w lutym 2016 r., [...]).
W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżący posiadając kierunkowe, specjalistyczne wykształcenie do wykonywania zawodu kwalifikowanego pracownika ochrony nie jest w stanie przekwalifikować się z dnia na dzień i zacząć pracować w innym zawodzie. Oznacza to, że pozbawienie skarżącego jedynego źródła dochodu może spowodować poważne, a zarazem trudne do odwrócenia pogorszenie sytuacji życiowej całej rodziny. Sąd jednocześnie zwraca uwagę, że skarżący ma na utrzymaniu ucząca się w gimnazjum córkę, która choruje na cukrzyce i wymaga stałej opieki lekarskiej. Zażywa insulinę i stosuje pompę insulinową, co pociąga za sobą konieczność ponoszenia kosztów zakupu stosownych leków.
Zdaniem Sądu, powołanie się przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na utratę środków do życia w związku z jej wykonaniem, wypełnia przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. II GZ 68/13 (www.cbois.nsa.gov.pl) utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.