Uzasadnienie
Pismem z 3 kwietnia 2018 r. skarżąca, T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych oraz usługi publicznych aparatów samoinkasujących.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania.
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (v.: wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – v. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – v. np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.
Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257; dalej kpa), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (por. Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomiki procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania.
Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez organ, podkreślenia wymaga, że w sprawie będącej przedmiotem skargi Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwany dalej Prezesem UKE) decyzją z [...] maja 2011 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r., znak: [...], przyznał T. SA (obecnie O. SA) Dopłatę 2009 w wysokości 63 150 560,64 złotych do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych (w kwocie 1 826 517,00 złotych) oraz usługi publicznych aparatów samoinkasujących (61 324 043,64 złotych).
Decyzją z [...] stycznia 2017 r. znak: [...] Prezes UKE wskazał przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych wskazanych w treści decyzji jednocześnie umorzył w części postępowanie administracyjne.
Następnie w dniu [...] czerwca 2017 r. organ wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję z [...] stycznia 2017 r. w części dotyczącej ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy. Powyższa decyzja została zaskarżona przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1736/17 oddalił skargi wniesione we wskazanej sprawie.
Pismem z 15 września 2017 r.; Prezes UKE zawiadomił spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału skarżącej w pokryciu Dopłaty 2009.
Analizując przedmiotową sprawę Sąd doszedł do przekonania, że sprawa ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została prawomocnie zakończona. Decyzją z [...] czerwca 2017 r. organ wskazuje skarżącą jako jeden z podmiotów obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, a następnie decyzją z [...] lutego 2018 r. nr [...] (stanowiąca przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie) ustala indywidualnie dla skarżącej wysokość kwoty udziału. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, orzekł jak w sentencji postanowienia.