Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżący R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2010 r. (k.
- 11) - doręczonym skarżącemu w dniu 27 stycznia 2010 r. (k.
- 15) - strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Z zamieszczonej w aktach sprawy informacji, udzielonej w dniu 19 lutego 2010 r. przez Oddział Finansowo - Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (verte k.
- 16) wynika, iż po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych niezidentyfikowano wpłaty w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.) stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na decyzję, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Jednocześnie mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 27 stycznia 2010 r., a więc termin do usunięcia przedmiotowego braku formalnego skargi upływał w dniu 3 lutego 2010 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił stosownego wpisu, co potwierdza zamieszczona w aktach sprawy informacja udzielona w dniu 19 lutego 2010 r., przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Z tych też względów, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.