Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 czerwca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Andrzej Wieczorek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Fundacji [...] w J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę;
  2. 2. zwrócić Fundacji [...] w J. kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 29 marca 2007 r. skarżąca - Fundacja [...] w J. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.

Skarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego zawierała szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2007 r., skarga ta w dniu 16 kwietnia 2007 r. została przesłana na zasadzie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej cytowanej jako p.p.s.a., do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Następnie pismem z dnia 11 maja 2007 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazał skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie zaś z art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej dnia 5 marca 2007 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach administracyjnych. W pouczeniu wskazano, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego – w terminie 30 dni od jej doręczenia.

Ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem dnia 4 kwietnia 2007 r. Dnia 29 marca 2007 r. skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego przywołanym powyżej przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał przedmiotową skargę do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 16 kwietnia 2007 r. (informacja z biura podawczego - karta nr 15 akt sprawy), a więc po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi.

Z powyższych względów Sąd stwierdził, że skarga Fundacji [...] w J. została złożona po terminie, co z kolei, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkuje jej odrzuceniem.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.