Uzasadnienie
B. T. dnia [...] kwietnia 2000r. skierował do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] oraz Dziekana tej Izby wniosek o wpisanie go na listę aplikantów radcowskich. Do wniosku załączył niezbędne dokumenty.
Na posiedzeniu dnia [...] czerwca 2000r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] uchwałą nr [...] odmówiła wnioskodawcy wpisu na listę aplikantów radcowskich. W uzasadnieniu Rada powołała wyniki konkursu na aplikację, w wyniku którego wnioskodawca uzyskał 36 punktów, co skutkowało umieszczeniem go poza limitem miejsc dla aplikantów radcowskich ustalonym przez Radę w [...] na 2000r. W wyniku rozpoznania odwołania zainteresowanego od uchwały Rady OIRP w [...] dnia [...] października 2000r. Krajowa Rada Radców Prawnych uchwałą Nr [...] utrzymała zaskarżoną uchwałę w mocy. W uzasadnieniu nie znalazła podstaw do uwzględnienia złożonego przez B. T. odwołania, wywodząc że Rada OIRP w [...] przeprowadziła konkurs zgodnie z § 22 – 25 Regulaminu postępowania Krajowej Rady Radców Prawnych i rad okręgowych izb radców prawnych w należących do ich właściwości indywidualnych sprawach radców prawnych i aplikantów radcowskich wydanego na podstawie art. 60 pkt 8 ustawy o radcach prawnych. Uzyskana na egzaminie przez skarżącego liczba 36 punktów nie pozwoliła na dopuszczenie go do drugiego etapu konkursu, a tym samym skutkować musiała odmową wpisu na listę aplikantów radcowskich.
W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze B. T. wniósł o stwierdzenie nieważności względnie uchylenie uchwały tak Krajowej Rady Radców Prawnych jak też poprzedzającej ją uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Podniósł, że nie ma podstawy prawnej do wydania decyzji odmawiającej mu wpisania na listę aplikantów radcowskich, a regulamin który przywołują zaskarżone uchwały jest prawem powielaczowym.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radców Prawnych wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który rozpoznawał sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zważył, co następuje.
Rozpoznając sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonych uchwał Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], w świetle wydanego dnia 18 lutego 2004r. sygn. akt P 21/02 przez Trybunał Konstytucyjny wyroku, skarga jest uzasadniona.
Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyroku orzekł, że art. 60 pkt 8b ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 1059 ze zmianami) jest niezgodny z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że dopuszcza – co do osób nie będących jeszcze członkami korporacji samorządowej radców prawnych – możliwość ograniczania tych osób w korzystaniu z konstytucyjnej wolności wyboru zawodu bez ustawowego określenia przesłanek i zakresu ograniczenia. Zaskarżone uchwały Krajowej Rady Radców Prawnych i Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] znalazły swoje oparcie w wynikach konkursu, którego zasady określone zostały na podstawie art. 60 pkt 8b ustawy o radcach prawnych uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją RP. Stosownie do art. 145a Kpa. w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego będącego podstawą rozstrzygnięcia, można żądać wznowienia postępowania administracyjnego.
Natomiast przepis art. `145 § 1 pkt 1b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zobowiązuje sąd administracyjny do uchylenia decyzji w razie zaistnienia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Tak więc ponieważ rozstrzygnięcia w sprawie oparte są na niekonstytucyjnym przepisie, co mogłoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b) p.p.s.a. uchylił uchwały samorządu radców prawnych.