Uzasadnienie
Skarżąca M. K., prowadząca działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej działającej pod nazwą "M." s.c. z siedzibą w L. złożyła w dniu 25 marca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.
W związku z zarządzeniem z dnia 25 listopada 2005 r. skarżąca została wezwana pismem Sądu z dnia 29 listopada 2005 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 320,- złotych - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, iż wezwanie powyższe zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 2 grudnia 2005 r., a więc termin do usunięcia w/w braku formalnego skargi upływał w dniu 9 grudnia 2005 r.
Pomimo wezwania do usunięcia braku formalnego skargi skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie wpisu (vide: notatka służbowa pracownika sądowego z dnia 20 stycznia 2006 r.; k. 82 akt sądowoadministracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.) stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na decyzję, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie uiściła w terminie wyznaczonym przez Sąd wpisu sądowego, pomimo otrzymania pisemnego wezwania w tym zakresie, dokonanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zdaniem Sądu nieuiszczenie wpisu od skargi stanowi niewątpliwie istotny brak formalny skargi, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec, jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.