Uzasadnienie
Skarżąca – E. P., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Rady [...] Izby Aptekarskiej w K., którą zaopiniowano wniosek o cofnięcie jej zezwolenia na prowadzenie apteki.
W odpowiedzi na skargę Rada [...] Izby Aptekarskiej w K. wniosła o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności, zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać ją bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652), utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał jako właściwy dla obszaru województwa śląskiego.
W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła uchwałę Prezydium Rady [...] Izby Aptekarskiej w K., co oznacza, że jest to obszar województwa [...]. W związku z tym faktem oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.