Uzasadnienie
Skarżąca – A. Sp. z o.o. z siedzibą w S., nadała bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Decyzja będąca przedmiotem skargi jest ostateczna, wobec czego skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej - w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. O takim trybie zaskarżenia skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w skarżonej decyzji.
Jak wynika z akt zaskarżoną decyzję w imieniu skarżącej odebrał ustanowiony przez nią do prowadzenia sprawy profesjonalny pełnomocnik dnia 12 stycznia 2015 r. Rzeczona na wstępie skarga została nadana bezpośrednio na adres Sądu dnia 16 lutego 2015 r.
W związku z powyższym Sąd ww. skargę wpisał do dziennika korespondencji ogólnej pod VIKO 46/15 i dnia 25 lutego 2015 r. przekazał ją - w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., według właściwości do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Główny Inspektor Transportu Drogowego po przekazaniu skargi wraz z aktami administracyjnymi do Sądu w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, jako złożonej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję pełnomocnik skarżącej otrzymał 12 stycznia 2015 r. (co przyznano także w skardze), wobec czego ostatnim dniem terminu dla skutecznego wniesienia od niej skargi, za pośrednictwem organu, był 11 lutego 2015 r.
Sąd badając tryb i terminowość wniesienia skargi ustalił, że skarżąca złożyła ją bezpośrednio do Sądu, tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 25 lutego 2015 r. (data nadania skargi przez Sąd na adres organu). Zatem ów dzień – 25 lutego 2015 r., należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi.
Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 25 lutego 2015 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 11 lutego 2015 r., skutkuje jej odrzuceniem. Sąd stwierdza również, że wskazana skarga była złożona już po terminie przez samą skarżącą, a w sprawie nie zgłoszono wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.