Uzasadnienie
Skarżąca – W. sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez adwokata, w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Wraz ze skargą został uiszczony wpis w kwocie 200 złotych (k. 18 akt).
Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił braki formalne skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz odpisu z jej KRS (k. 1 i 19 akt). Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej, na adres jego kancelarii, wskazany w skardze, 20 maja 2019 r. (z.p.o. k. 20 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik, przy pierwszej czynności, obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania.
Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08).
Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem.
Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniu z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16).
W rozpoznawanym przypadku pełnomocnik Skarżącej złożył skargę nie przedkładając jednocześnie dokumentów, z których wynikałoby dla niego umocowanie do wniesienia tej skargi lub do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi. W związku z tym Sąd, pod rygorem odrzucenia skargi, wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jej KRS oraz pełnomocnictwa, obejmującego swym zakresem przedmiotowym postępowanie przed sądami administracyjnymi.
Sąd stwierdza, że wezwanie zostało pełnomocnikowi Skarżącej doręczone skutecznie 20 maja 2019 r., zatem termin na jego wykonanie upłynął 27 maja 2019 r.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej do chwili obecnej nie nadesłał ani żądanego KRS, ani pełnomocnictwa, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.