Uzasadnienie
J. P. nadał w dniu 1 kwietnia 2008 r., skargę na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wraz ze skargą, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu, wskazując iż w okresie od 8 do 28 marca 2008 r. przebywał za granicą kraju. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej cyt.
jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P.
Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Rozpoznając niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy zwrócić uwagę, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu 13 lutego 2008 r. W decyzji tej zostało zawarte prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 14 marca 2008 r. W tym terminie skarżący skargi nie wniósł.
W dniu 1 kwietnia 2008 r. skarżący nadał w placówce pocztowej przedmiotową skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
W ocenie Sądu argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu. Skarżący wykazał, iż w dniach od 8 do 28 marca 2008 r. przebywał, za granicą kraju. Skarżący powrócił do kraju w dniu 28 marca 2008 r., a skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nadał w urzędzie pocztowym w dniu 1 kwietnia 2008 r. Nie można zatem postawić mu zarzutu braku należytej dbałości o swoje interesy skoro po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej dochowanie terminu do wniesienia skargi, skarżący w terminie zakreślonym w art. 87 p.p.s.a. złożył przedmiotową skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji