Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2007 r. skarżący Z.A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 września 1993 r., Nr OTK 1993/2/32 w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a) "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne)".
W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. "sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie".
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy – p.p.s.a).
Wyrokiem z dnia 28 września 1993 r., Nr OTK 1993/2/32, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
"1. przepis § 2 ust. 1 i 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 października 1990 r. w sprawie określenia organów właściwych do wydawania pozwoleń na broń, ustalania wzorów pozwoleń na broń oraz określenia istotnych części broni i amunicji (Dz. U. z 1990 r. Nr 76, poz. 452), jest niezgodny z przepisami art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz. U. z 1961 r. Nr 6, poz. 43; zm.: 1983 r. Nr 6, poz. 35; z 1988 r. Nr 41, poz. 324 oraz 1989 r. Nr 35, poz. 192) i z art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.,
- 2. przepis § 5 rozporządzenia wymienionego w pkt 1 jest niezgodny z art. 5 ust. 3 ustawy wymienionej w pkt 1, a także z art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.".
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., żądając wymierzenia mu grzywny.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że niewykonanie przez organ wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 września 1993 r. nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdyż przepisy regulujące działanie sądów administracyjnych normują postępowanie sądowe w sprawach z zakresu działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach sądowoadministracyjnych do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. W związku z tym należy stwierdzić, że art. 154 § 1 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko w odniesieniu do niewykonanych wyroków sądów administracyjnych, natomiast przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (a zatem i art. 154 § 1 p.p.s.a.) nie mają zastosowania odnośnie wyroków Trybunału Konstytucyjnego, który nie jest sądem administracyjnym.
Stwierdzić zatem należy, iż skarga wniesiona przez Z. A. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.