Uzasadnienie
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów RP – dalej jako "Komisja Krajowa" decyzją znak: [...] z dnia [...] lutego 2018 r., wydaną na podstawie art. 36 ust 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1725), w związku z § 4 ust 1 pkt 1 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej (załącznik do uchwały nr 0-38-IV 2014, Krajowej Rady IARP z dnia 16 października 2014 r. ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 tj. ze zm.). w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1725 tj.), utrzymał w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Architektów RP (dalej jako: "Komisja Okręgowa") z dnia [..] listopada 2017 r., nr [...] odmawiającej M. J. (dalej: "skarżąca", "wnioskodawczyni") nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, bez przeprowadzania egzaminu.
Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] lipca 2017 r. M. J. złożyła do [...] Izby Architektów Rzeczpospolitej Polskiej wniosek o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego i nadanie uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami.
Komisja Okręgowa wezwała skarżącą do uzupełnienia braków w dokumentach dołączonych do wniosku poprzez złożenie w terminie 30 dni dokumentu potwierdzającego uzupełnienie programu studiów I stopnia do programu równoważnego na kierunku architektonicznym I stopnia z tytułem inż. arch.
W odpowiedzi skarżąca wskazała, że żądany przez organ dokument został załączony do wniosku. Jednak ponownie załączyła wszystkie dyplomy (studiów pierwszego i drugiego stopnia) oraz wszystkie suplementy (studiów pierwszego i drugiego stopnia).
Decyzją z [...] listopada 2017 r., Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Architektów RP odmówiła M. J. nadania uprawnień z powodu braku wymaganego wykształcenia i wydała decyzje odmawiającą nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń bez przeprowadzania egzaminu.
Organ I instancji ustalił, że wnioskodawczyni nie spełnia warunków w zakresie przygotowania zawodowego niezbędnego do uzyskania uprawnień budowlanych wskazanych w złożonym wniosku. Przygotowanie zawodowe wnioskodawczyni w zakresie wykształcenia nie odpowiada w ocenie organu I instancji wymaganiom przepisu § 5 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1270) z powodu braków w posiadanym wykształceniu odpowiednim dla uzyskania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń. Wnioskodawczyni ukończyła bowiem studia drugiego stopnia na kierunku architektura, bez ukończenia studiów pierwszego stopnia na kierunku architektura lub architektura i urbanistyka.
Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie. Wskazała w nim m.in., że ukończyła studia stacjonarne zarówno na kierunku budownictwa jak i architektury, uzyskując tytuły zawodowe, odpowiednio, mgr inżynier oraz mgr inż. architekt. Podniosła też, że po rozmowie z dziekanami Wydziałów Architektury Politechniki [...] i [...] wyjaśniono, że odbyte studia inżynierskie, związane z uzyskaniem w dniu 29.06.2006 r. tytułu inżyniera w specjalności Budowlano-Architektonicznej (w Centrum Kształcenia Inżynierów - Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny Wydziału Budownictwa Politechniki [...] w R.) uznaje się za odpowiadające studiom I stopnia na Wydziale Architektury, bowiem w innym przypadku nie byłoby możliwe uzyskanie tytułu magistra inżyniera architekta. Skarżąca zarzuciła organowi ponadto naruszenie przepisów ustawy Prawo budowlane, rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014.r w sprawie samodzielnych funkcji w budownictwie, a także podniosła, iż Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/55/UE z dnia 20 listopada 2013 r. zmieniająca Dyrektywę 2005/36/WE nie została przez Polskę implementowana.
W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów RP z dnia [...] lutego 2018 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy po uprzednim przedstawieniu stanu faktycznego, uznał, że organ I instancji w sposób prawidłowy prowadził postępowanie kwalifikacyjne oraz wydał zgodną z prawem decyzję. Podkreślił, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Wymagania dotyczące wykształcenia statuują przepisy Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1233) w sprawie standardów kształcenia dla kierunków weterynarii i architektury, zwane dalej "Rozporządzeniem", które te stanowią realizację wymagań unijnych określonych w przepisach dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2006 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, zwanej dalej "Dyrektywą".
Przepisy ww. dyrektywy wskazują, że kształcenie architekta obejmuje, co najmniej pięcioletnie studia w pełnym wymiarze godzin na uniwersytecie lub w porównywalnej instytucji edukacyjnej zakończone zdaniem egzaminu na poziomie uniwersyteckim lub co najmniej czteroletnie studia w pełnym wymiarze godzin na uniwersytecie lub w porównywalnej instytucji edukacyjnej zakończone zdaniem egzaminu na poziomie uniwersyteckim wraz z zaświadczeniem potwierdzającym pomyślne ukończenie dwuletnich praktyk zawodowych architektura musi być głównym przedmiotem studiów, z as studia w równoważnym stopniu musza obejmować teoretyczne i praktyczne aspekty kształcenia architekta oraz gwarantować przynajmniej uzyskanie następującej wiedzy, umiejętności i kompetencji.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna ustaliła, że skarżąca ukończyła pierwszy stopień studiów w Centrum Kształcenia Inżynierów - Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny Wydziału Budownictwa Politechniki [...] w R., uzyskując tytuł inżyniera i drugi stopień studiów stacjonarnych na kierunku budownictwo w specjalności konstrukcje budowlane inżynierskie na Wydziale Budownictwa Politechniki [...], uzyskując tytuł zawodowy: magister inżynier. Ponadto odwołująca ukończyła drugi stopień studiów na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej - kierunku w systemie studiów stacjonarnych na kierunku architektura i urbanistyka, uzyskując tytuł zawodowy: magister inżynier architekt.
Powołując się na systemową wykładnię przepisów ustawy Prawo budowlane, wskazano w treści decyzji, że w przypadku braku ukończenia przez skarżącą studiów architektonicznych I stopnia, niezbędnym jest dokonanie zbadanie wykształcenia kandydata również w świetle art. 46 Dyrektywy. Wskazano, że skoro ukończone przez nią studia I stopnia w znaczącym stopniu zdominowane zostały przez zajęcia z zakresu budownictwa, zaś architektura stanowiła ich niewielka część, natomiast czas trwania nauki na studiach II stopnia na kierunku architektury wynosił jedynie 1,5 roku, to w zestawieniu z art. 46 ust. 2 Dyrektywy stanowiącym, iż architektura musi być głównym przedmiotem studiów kształcących architekta, to wykształcenie skarżącej nie spełnia tego warunku i jako takie nie może zostać uznane za wystarczające do ubiegania się o uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń. Organ wskazał, że taka wykładnia zgodna jest z dokonywaną przez Państwową Komisję Akredytacyjną oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dokonujące notyfikacji Komisji Europejskiej oraz państwom członkowskim UE dyplomów z zakresu architektury.
Od wymienionej na wstępie decyzji M. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniosła o jej uchylenie oraz decyzji ją poprzedzającej, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
- 1) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na tym, że jej wykształcenie nie spełnia kwalifikacji o dopuszczeniu do egzaminu w celu nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, podczas gdy posiada tytuł magistra inżyniera architekta otrzymany na wydziale Architektury Politechniki [...] i posiada wszelkie kwalifikacje przewidziane prawem do przystąpienia do egzaminu i nadanie uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń,
- 2) naruszenie art. 7 oraz art. 77 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o wybiórczo i błędnie oceniony materiał dowodowy z pominięciem w szczególności dokumentów, które świadczą o spełnieniu kwalifikacji o dopuszczeniu do egzaminu w celu nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, co w konsekwencji doprowadziło do błędnej oceny stanu faktycznego,
- 3) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną wykładnię art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z ust 1 pkt 1 ustawy Prawo Budowlane, polegające na uznaniu, że w celu uzyskania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń konieczne jest ukończenie studiów pierwszego i drugiego stopnia podczas gdy z przepisu wynika wprost, że wymagane jest ukończenie studiów drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności
- 4) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nie zastosowanie art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a w związku z ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane polegające na całkowitym pominięciu danego zapisu, w sytuacji gdy wniosek dotyczył również uprawnień do kierowania robotami budowlanymi w nieograniczonym zakresie w specjalności architektonicznej; z przepisu tego wprost wynika, że wymagane jest ukończenie studiów II lub I stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,
- 5) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną wykładnię art. 12 ust 2 ustawy Prawo budowlane polegające na tym, że odpowiednim wykształceniem jest uzyskanie tytułu inżynier architekt i magister inżynier architekt podczas gdy ustawodawca posługuje się cały czas tytułem magister inżynier architekt,
- 6) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nie zastosowanie §22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2014r. poz. 1278) podczas gdy przepis ten powinien być zastosowany w przedmiotowej sprawie z uwagi na ukończenie przez skarżącą I stopnia i rozpoczęcie praktyki zawodowej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Na tej podstawie powinien być zastosowany również rozdział 3, § 7 u. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83, poz. 578, z 2007 r. Nr 210, poz. 1528 oraz z 2011 r. Nr 99, poz. 573) łącznie z załącznikiem nr I do danego rozporządzenia,
- 7) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię §5 ust. 2 i ust 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2014r, poz. 1278) polegające na podtrzymaniu interpretacji organu I instancji jako, Ze przywoływany załącznik nr 2 wspomnianego rozporządzenia nazywa odpowiednim wykształceniem określa ukończenie studiów pierwszego i drugiego stopnia na kierunku architektura lub architektura i urbanistyka podczas gdy ustawodawca wprost mówi o kierunku studiów wyższych odpowiednich dla danej specjalności na kierunku architektura lub architektura i urbanistyka,
- 8) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez nie zastosowanie pkt 47 ust 37 lit a Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/55/UE z dnia 20 listopada 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2005/36/UE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych i rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym oraz załącznik V Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- 9) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art 46 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych polegające na powołaniu się na dyrektywę, która została zamieniona Dyrektywą Parlamentu Europejskiego o Rady 2013/55/UE dnia 20 listopada 2013 r.,
- 10) naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie decyzji i "urwanie" treści uzasadnienia co powoduje niemożność podjęcia skutecznej polemiki i kontroli, a nadto powoduje, że nie zostały mi przedstawione wszystkie okoliczności i fakty wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu decyzji i tym samym nie wiem na jakiej podstawie II instancja między innymi obliczyła punkty ECTS.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów RP wniosła o jej oddalenie omawiając niezasadność zarzutów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów RP z dnia [...] lutego 2018 r., oraz poprzedzająca ją decyzja Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Architektów RP z dnia [...] listopada 2017 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organy obu instancji, wydając sporne decyzje administracyjne, zasadnie przyjęły, iż skarżąca M. J. nie spełnia warunków w zakresie przygotowania zawodowego niezbędnego do uzyskania uprawnień budowlanych wskazanych w złożonym przez nią wniosku. Okoliczność ta stała się podstawą do odmowy nadania jej uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, bez przeprowadzania egzaminu.
Jak stanowi art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w ust. 1 pkt 1-5, mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Ponadto w myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalności do projektowania bez ograniczeń wymaga ukończenia studiów drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, odbycia rocznej praktyki przy sporządzaniu projektów, odbycia rocznej praktyki na budowie;
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy Prawo budowlane Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia: rodzaje i zakres przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, sposób stwierdzania posiadania tego przygotowania, ograniczenia zakresu uprawnień budowlanych, wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla danej specjalności, wykaz specjalizacji wyodrębnionych w ramach poszczególnych specjalności, a także sposób przeprowadzania i zakres egzaminu, zasady odpłatności za postępowanie kwalifikacyjne oraz zasady wynagradzania członków komisji egzaminacyjnej. Powyższa delegacja ustawowa, stanowiła podstawę wydania rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, którego załącznik nr 2 tj. wykaz kierunków studiów wyższych odpowiednich i pokrewnych dla danej specjalności stanowi, iż w przypadku specjalności architektonicznej bez ograniczeń, kierunkiem studiów wyższych odpowiednim dla tej specjalności jest "Architektura" lub "Architektura i Urbanistyka".
Zgodnie z art. 159 ustawy z 27.07.2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.) studia są prowadzone jako studia pierwszego lub drugiego stopnia. Przepisami, które regulują minimalny poziom wykształcenia niezbędny do wykonywania zawodu architekta jest Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. (Dz. U. z 2017 poz. 1233) w sprawie standardów kształcenia dla kierunków weterynarii i architektury, zwane dalej "Rozporządzeniem", które w sposób szczegółowy określa zakres kształcenia - zarówno studiów I stopnia, jak i studiów II stopnia - niezbędny do osiągnięcia poziomu wiedzy uprawniającej do wykonywania zawodu architekta. Wymagania ogólne standardów kształcenia na kierunku architektura określa załącznik nr 2 do w/w rozporządzenia: "Studia pierwszego stopnia trwają nie krócej niż 7 semestrów. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 2500 liczba punktów ECTS nie powinna być mniejsza niż 210. Przynajmniej 50% zajęć powinny stanowić seminaria, ćwiczenia audytoryjne, laboratoryjne lub projektowe. Zajęcia o charakterze praktycznym powinny stanowić co najmniej 50% zajęć określonych w programach nauczania."
Skarżąca ukończyła studia I stopnia na kierunku budownictwo w Centrum Kształcenia Inżynierów - Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny Wydziału Budownictwa Politechniki [...] w R. uzyskując tytuł zawodowy: inżyniera, a także studia II stopnia na kierunku budownictwo w specjalności konstrukcje budowlane inżynierskie na Wydziale Budownictwa Politechniki [...], uzyskując tytuł zawodowy: magister inżynier, jak również studia II stopnia na kierunku architektura i urbanistyka na Wydziale Architektury Politechniki [...], uzyskując tytuł zawodowy: magister inżynier architekt.
Sąd stwierdza, że prawidłowo organ I instancji dokonał analizy programu ukończonych przez skarżącą studiów I stopnia, w korelacji z przepisami ww. rozporządzenia oraz wymaganiami stawianymi przez Polską Komisję Akredytacyjną. W piśmie nr BPKA.WM 006/15 z 9 grudnia 2015 r. PKA stwierdza, że program studiów na kierunku architektura powinien być skonstruowany na podstawie standardów kształcenia określonych w ww. Rozporządzeniu z dnia 29 września 2011 r. i ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz musi spełniać wymagania określone w Dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (zwanej dalej "Dyrektywą"). Skoro zatem suma wszystkich zajęć na ukończonych przez skarżącą studiach I stopnia na Wydziale Budownictwa Politechniki [...] kierunek Budownictwo, specjalność Budowlano - Architektoniczna, wynosi 2475 godzin, w tym wszystkich zajęć szeroko rozumianych architektonicznych związanych z projektowaniem to 600 godzin, co stanowi około 24% wszystkich zajęć oraz 56 punktów ECTS, to nie sposób uznać, jakoby mogła ona ukończyć studia architektoniczne I stopnia.
Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. stanowi realizację wymagań określonych Dyrektywą 2005/36/WE. W myśl jej art. 46, kształcenie architekta obejmuje, co najmniej pięcioletnie studia w pełnym wymiarze godzin na uniwersytecie lub w porównywalnej instytucji edukacyjnej zakończone zdaniem egzaminu na poziomie uniwersyteckim lub co najmniej czteroletnie studia w pełnym wymiarze godzin na uniwersytecie lub w porównywalnej instytucji edukacyjnej zakończone zdaniem egzaminu na poziomie uniwersyteckim wraz z zaświadczeniem potwierdzającym pomyślne ukończenie dwuletnich praktyk zawodowych.
Jednocześnie zgodnie z art. 46 ust. 2 Dyrektywy, architektura musi być głównym przedmiotem studiów, zaś studia w równoważnym stopniu musza obejmować teoretyczne i praktyczne aspekty kształcenia architekta oraz gwarantować przynajmniej uzyskanie następującej wiedzy, umiejętności i kompetencji.
W tym miejscu należy wskazać, że dyrektywa jest aktem prawnym Unii Europejskiej, której przepisy wiążą państwa członkowskie, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty. Często pozostawiają one państwom członkowskim swobodę wyboru formy i środków prawnych w zakresie ich realizacji, chyba, że zakładają one pełną harmonizację prawa europejskiego z prawem krajowym.
Tymczasem, co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, skarżąca ukończyła jedynie stopnia II stopnia na kierunku architektura i urbanistyka. Analizując posiadane przez skarżącą wykształcenie w korelacji z wymogami stawianymi przez przepisy Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych należy podzielić stanowisko organu, iż skarżąca ma ukończone zaledwie 3 semestry na kierunku architektura, zamiast wymaganych 10. Zasadność systemowej wykładni myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane potwierdza również stanowisko podjęte przez organ uprawniony do nostryfikacji dyplomów tj. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, które w cytowanym przez organ I instancji piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 r. sygn., DSW.ZNU.622.2.2016.SJ, wskazało iż: "W związku i powyższym wyrażamy opinię, że cykl kształcenia na który składają się studia pierwszego Stopnia: kierunek budownictwa oraz studia drugiego stopnia: kierunek architektura nie spełniają kryteriów określonych w dyrektywie 2005/36/WE".
Sąd dostrzega uchybienia w treści uzasadnienia decyzji wydanej przez organ II instancji, w stopniu nieodpowiadającym dyspozycji art. 107 k.p.a., posiadają również liczne błędy pisarskie, jednakże okoliczności powyższe nie mają w ocenie Sądu wpływu na wynik postępowania. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu, organ wydałby bowiem ponownie takie samo rozstrzygnięcie. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został w ocenie Sądu zebrany w sposób wyczerpujący. Zaskarżone decyzje zostały wydane na podstawie obowiązujących przepisów prawa i nie naruszają zdaniem Sądu przepisów prawa krajowego jak i europejskiego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.