Uzasadnienie
Skarżący D. M. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości zarobkowych, a tym samym możliwości zaspokajania potrzeb rodziny. Skarżący wraz żoną ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci. Dochód z tytułu pracy w charakterze pracownika ochrony stanowi główne źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny, gdyż żona skarżącego jest zatrudniona jedynie na czas określony do końca czerwca bieżącego roku z wynagrodzeniem w wysokości najniższej krajowej.
Skarżący, przywołując orzecznictwo, podniósł, że utrata uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Do wniosku skarżący załączył kopię umowy o pracę żony oraz zaświadczenie pracodawcy skarżącego, z którego wynika, iż skarżący jest zatrudniony w E. Sp. z o.o. jako wartownik-konwojent.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości zarobkowych, a tym samym możliwości zaspokajania potrzeb rodziny, tj. zatrudnionej na podstawie umowy na czas określony żony oraz dwójki małoletnich dzieci. Jednakże wskazać należy, że z załączonego przez skarżącego zaświadczenia wynika, że skarżący na dzień złożenia wniosku był zatrudniony w E. Sp. z o.o. jako pracownik ochrony. Podkreślić należy, że w myśl art. 31 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1432 ze zm.) pracownikiem ochrony, co do którego nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, może być osoba pełnoletnia, nieskazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.
Tym samym do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy karnej skarżący – skoro nie jest prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne – może pracować jako pracownik ochrony, co do którego nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.