Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 2 lipca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 876/20

Uzasadnienie

M. M. (dalej "skarżąca") pismem z dnia 24 lutego 2020 r., wniosła skargę na pismo Komisji Egzaminacyjnej dla kandydatów na biegłych rewidentów z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...].

Skarżąca zarzuciła Komisji Egzaminacyjnej, (dalej "Komisja"):

1. 1) naruszenie art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej "k.p.a.", tj. naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, poprzez niedokonanie ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie oraz zaniechanie odniesienia się do argumentów podniesionych przez Skarżącą;
2. 2) naruszenie art. 107 5 3 k.p.a., poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji Komisji w obu instancjach do zarzutów stawianych przez Skarżąca w zakresie podstaw prawnych rozstrzygnięcia, w szczególności dotyczących niezastosowania przez Komisję przepisu art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1219 z późn. zm.), dalej także: "ustawa antydyskryminacyjna";
3. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy antydyskryminacyjnej, poprzez jego niezastosowanie.

W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej odrzucenie ze względu na brak kognicji sądów administracyjnych. W uzasadnieniu wskazała, że Komisja jako podmiot działający na podstawie i w granicach prawa w ściśle wskazanym zakresie, ustalając czas trwania poszczególnych egzaminów z wiedzy dla kandydatów na biegłych rewidentów, zobligowana jest stosować normy prawa odnoszące się do trybu i sposobu przeprowadzania egzaminów z wiedzy, określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na biegłych rewidentów (Dz. U. poz. 2396), dalej "rozporządzenie". Zgodnie z dyspozycją § 11 ust. 5 rozporządzenia, czas trwania poszczególnych egzaminów z wiedzy jest uzależniony wyłącznie od liczby pytań testowych i liczby zadań sytuacyjnych i nie może przekroczyć 240 minut. Organ wskazał, że rozporządzenie określa maksymalne granice czasowe trwania egzaminów, które są wiążące dla podmiotu przygotowującego i przeprowadzającego egzamin. Rozporządzenie nie różnicuje, jeśli chodzi o czas trwania egzaminów, ani w żaden inny sposób, kandydatów na biegłego rewidenta z uwagi na posiadane lub nie przez nich niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie skarżone jest pismo Komisji Egzaminacyjnej dla kandydatów na biegłych rewidentów z dnia [...] stycznia 2020 r., w którym to Komisja wskazała, iż w dniu [...] września 2019 r., uchwałą nr [...] "stwierdziła brak podstaw prawnych do indywidualnego ustalenia czasu trwania egzaminu z wiedzy w oparciu o inne przesłanki niż wynikające z treści § 11 ust.5 rozporządzenia ministra Rozwoju i Finansów z dnia 19 grudnia 2017 r., w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na biegłych rewidentów". Przedmiotowe pismo nie mogło zainicjować żadnego z postępowań, w których rozstrzygnięcia podlegałyby zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego, dlatego też skarga wniesiona na pismo Komisji nie podlega kognicji tego sądu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.