Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 marca 2012 r. Z. w L. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], który po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] ustalającą, że M. S. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia zawartej z G., w okresie od dnia 1 sierpnia 2010 r. do dnia wygaśnięcia lub rozwiązania przedmiotowej umowy.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. skarżący cofnął skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r., wnosząc o umorzenie postępowania stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."). Cofnięcie skargi skarżący ponowił w piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że pozostawienie w obrocie prawnym skarżonej decyzji nie będzie stanowić obejścia prawa, jak również nie będzie miała miejsca sytuacja powodująca dotknięcie aktu wadą nieważności, pomimo wątpliwości odnośnie statusu skarżącego – Z. jako strony postępowania administracyjnego w przedmiocie objęcia obowiązkowemu ubezpieczeniu. Zgodnie bowiem z art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1072 ze zm.), Z. może wystąpić z wnioskiem do Dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu o rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, jednakże przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie rozstrzygają kwestii, czy Z. w prowadzonym postępowaniu ma interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a., a tym samym czy przysługuje mu status strony.
Brak przymiotu strony Z. wynika jedynie z orzecznictwa sądów administracyjnych (v. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt 1524/11). Przy tak skonstruowanej formie uczestnictwa Z. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, nie można w niniejszej sprawie mówić o zaistnieniu przesłanki nieważności, o której mówi art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarżący skutecznie cofnął skargę i w konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.