Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. (data nadania), C. Sp. z o. o. z siedzibą w I. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w dniu 3 kwietnia 2013 r., skarżąca została wezwana do nadesłania oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego czyli dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo prawidłowo doręczone, dwukrotnie awizowane, w dniach 9 kwietnia 2013 r. i 17 kwietnia 2013 r. zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy z adnotacją "nie podjęto w terminie" w dniu 25 kwietnia 2013 r.
Do dnia 13 maja 2013 r., strona nie nadesłała wymaganego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. 2012 r., poz. 270) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana jest w przepisach art. 28 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 u.p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie.
Jednocześnie w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04; postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt II GZ 19/05; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1675/04, orzeczenia dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl)
Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W dniu 6 maja 2013 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca powyższe wezwanie z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 9 kwietnia 2013 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej "I. – [...]". Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 17 kwietnia 2013 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 25 kwietnia 2013 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Należy podkreślić, że korespondencja skierowana została do Spółki na adres wskazany w skardze.
Skoro zatem strona skarżąca nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 23 kwietnia 2013 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 30 kwietnia 2013 roku.
W zakreślonym terminie brak formalny skargi w postaci pełnego odpisu z KRS nie został przez stronę skarżącą uzupełniony.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.