Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 885/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie
Skład
Sędzia WSA Danuta Szydłowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanowił: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Decyzja to została doręczona skarżącemu 23 lutego 2010 r.

W dniu 25 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący M. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarga ta została przesłana przez tutejszy Sąd do organu w dniu 2 kwietnia 2010 r. (informacja Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego). Skarżący w dniu 27 marca 2010 r. ponownie nadał skargę, tym razem za pośrednictwem organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 54 § 1 tej ustawy skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W sprawie niniejszej decyzję organu drugiej instancji strona skarżąca otrzymała w dniu 23 lutego 2010 r., zatem termin do złożenia skargi w sposób wyżej wskazany, tj. za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję upływał w dniu 25 marca 2010 r. Mimo prawidłowego pouczenia o sposobie wniesienia skargi, skarga została skierowana bezpośrednio do Sądu w dniu 25 marca 2010 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 r. skarga została przekazana do organu, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Przesyłka ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 2 kwietnia 2010 r.

W orzecznictwie wskazuje się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a wówczas o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 824/06, LEX nr 291155).

W sprawie niniejszej decyzja została doręczona stronie 23 lutego 2010 r., a skarga została skutecznie wniesiona w dacie przekazania jej przez Sąd organowi tj. w dniu 2 kwietnia 2010 r., a więc z uchybieniem terminu 30 dniowego. Także ponowne, prawidłowe złożenie skargi za pośrednictwem organu w dniu 27 marca 2010 r. nastąpiło już po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zważywszy na powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.