Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2004r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło zażalenie pełnomocnika C. C. P. Sp. z o.o. na bezczynność Zarządu Dróg Miejskich w W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku Spółki z dnia 9 lipca 2005r.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 37 §2 k.p.a. uznało zażalenie na bezczynność Prezydenta W. za niezasadne. W uzasadnieniu podało między innymi, że po dokładnym zapoznaniu się z zarzutami skarżącej oraz po zapoznaniu się z dokumentami i wyjaśnieniami nadesłanymi przez Dyrektora ds. Ekonomiczno-Finansowych ZDM Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zażalenie złożone przez pełnomocnika Spółki, w dniu orzekania przez Kolegium, należy uznać za niezasadne. Z akt sprawy wynika bowiem, iż w dniu [...] stycznia 2005r. Prezydent W. wydał decyzję znak: [...], którą odmówił C. C. P. Sp. z o.o. wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (drogi wojewódzkiej) [...] w rej. ul. [...] w celu funkcjonowania obiektu reklamowego, tym samym rozpoznając złożony przez Spółkę w dniu 9 lipca 2004r. wniosek.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła C. C. P. Sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z §2 powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 1) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 2) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 3) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów
Przepis art. 3 §1 pkt 1-4 nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na pozostawanie organu w zwłoce.
Postanowienie wydane w ramach art. 37 §2 kpa nie spełnia bowiem kryteriów, o których mowa w tym przepisie. Nie służy na nie zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2001.09.27 sygn. akt I SAB 177/01
"W użytym w art. 37 §1 kpa pojęciu "niezałatwienie sprawy" nie mieści się rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w tym przepisie. Rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu, w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 nie wymieniono bowiem tego rodzaju orzeczeń."
Tak więc w ocenie Sądu brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania w tej sprawie przez sąd administracyjny, bowiem skarga taka nie mieści się w kategorii spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz okoliczność na podstawie art.58 §1 pkt.l p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji